VEILIGHEID NOG NIET WAT ZE WEZEN MOET

De criminaliteit in Suriname blijft een grote bron van maatschappelijke onrust en zorg. Vooral nu! Gewelddadige berovingen, schietincidenten en andere ernstige misdrijven ervoor zorgen dat burgers zich steeds minder veilig voelen. De regering heeft inmiddels aangekondigd, de samenwerking tussen het Korps Politie Suriname (KPS) en het Nationaal Leger te versterken. Ook worden roadblocks, surveillance en verkeerscontroles opgevoerd. Maar de vraag is, of deze maatregelen voldoende zijn om het veiligheidsprobleem daadwerkelijk op te lossen. Want we kunnen nog zoveel beweren, maar de veiligheid is nog niet wat ze wezen moet.

Tijdens 52 roadblocks in Paramaribo zijn tussen augustus en oktober 453 verdachten aangehouden. Van hen werden 291 in verzekering gesteld. Dat zijn cijfers die op papier indruk maken. Toch moeten we ons afvragen, wat deze acties op langere termijn opleveren. Want criminaliteitsbestrijding mag niet worden beoordeeld aan de hand van het aantal controles of aanhoudingen betreft. De werkelijke maatstaf is of burgers zich weer veilig kunnen voelen in hun eigen woonomgeving. Het probleem is dat de overheid vaak zichtbaar optreedt, wanneer de maatschappelijke onrust al groot is. Na ernstige geweldsincidenten volgen spoedoverleg, extra surveillance en gezamenlijke acties. Maar veiligheid vraagt om een structureel beleid en niet om een aanpak, die vooral wordt geïntensiveerd, wanneer de situatie uit de hand aan het lopen is.

Ook mag de rol van het politieapparaat niet worden vergeten.

Een korps dat kampt met tekorten aan personeel, voertuigen, materieel en financiële middelen, kan moeilijk de veiligheid in het hele land garanderen. Het is tegenstrijdig om hoge verwachtingen te stellen aan de politie, terwijl de noodzakelijke voorzieningen, niet vanzelfsprekend beschikbaar zijn. Ook preventie verdient veel meer aandacht. Criminaliteit bestrijden betekent niet alleen daders opsporen en achter tralies plaatsen, maar ook investeren in jongeren, onderwijs, werkgelegenheid en sociale begeleiding. Wie uitsluitend reageert op criminaliteit, zonder de voedingsbodem ervan aan te pakken, blijft achter de feiten aanlopen.

De samenwerking tussen politie en leger kan tijdelijk bijdragen aan een grotere zichtbaarheid en een sterker veiligheidsgevoel. Maar militairen op straat zijn geen vervanging voor een goed uitgerust en professioneel functionerend politiekorps. De samenleving heeft geen behoefte aan tijdelijke veiligheidsdemonstraties, maar aan resultaten die merkbaar zijn in het dagelijks leven. Veiligheid is geen gunst van de overheid, maar een fundamentele verantwoordelijkheid. Burgers moeten niet pas bescherming ervaren wanneer er een roadblock wordt opgezet. Zij moeten zich iedere dag veilig kunnen voelen, ook wanneer er geen politieauto in de buurt is.

More
articles