Surinamers moeten zuiniger omgaan met elektriciteit. Airconditioners minder gebruiken, onnodige apparaten uitschakelen en bewuster omgaan met energie. Maar wanneer burgers steeds opnieuw wordt gevraagd te besparen, terwijl zij ondertussen te maken krijgen met loadshedding en stroomstoringen, rijst een andere vraag: Wanneer gaat het land zelf structureel investeren in zijn energievoorziening? Want voor veel huishoudens is het inmiddels een bekend patroon. De stroomvoorziening staat onder druk, de vraag naar elektriciteit blijft groeien en wanneer het aanbod niet voldoende is, volgt loadshedding. Burgers moeten zich aanpassen aan momenten waarop zij geen stroom hebben. Bedrijven moeten hun werkzaamheden aanpassen. Winkels en kantoren zoeken naar alternatieven. En thuis worden apparaten uitgezet, om de rekening binnen de perken te houden. Daarmee wordt steeds meer verantwoordelijkheid bij de burger gelegd. Maar besparen kan nooit het antwoord zijn op dit structureel probleem.
Vanuit de overheid wordt aangegeven, dat grote investeringen nodig zijn om de energiesector op orde te krijgen. Het gaat om bedragen van tientallen tot honderden miljoenen Amerikaanse dollars. Dit maakt één ding duidelijk, het probleem kan niet worden opgelost door alleen aan burgers te vragen minder stroom te gebruiken. Een gezin kan de airco uitzetten. Een ondernemer kan proberen het energieverbruik te beperken. Maar niemand kan vanuit huis het elektriciteitsnet moderniseren, een centrale uitbreiden of achterstallig onderhoud wegwerken.
Juist daar ligt een belangrijke taak voor de overheid en de energiesector. Een betrouwbare energievoorziening vraagt om vooruitkijken. Niet pas investeren wanneer de capaciteit tekortschiet en loadshedding onvermijdelijk wordt, maar ervoor zorgen dat de infrastructuur de groeiende vraag, kan bijhouden. De regering praat ondertussen veel over economische groei en de kansen die de olie- en gassector moet brengen. Maar moeten we niet al voorbereid zijn, gezien economische ontwikkeling niet pas begint wanneer de eerste grote inkomsten binnenkomen. Daarvoor is nu al een betrouwbare infrastructuur nodig. Een bedrijf kan moeilijk groeien in een omgeving, waarin het niet zeker weet, of de stroomvoorziening stabiel blijft.
Natuurlijk heeft ook de burger een verantwoordelijkheid. Niemand zal ontkennen dat onnodig energieverbruik, moet worden beperkt. Maar verantwoordelijkheid moet twee kanten op werken. Surinamers kunnen best begrijpen dat er grenzen zijn aan wat de overheid op korte termijn kan oplossen. Wat steeds moeilijker uit te leggen is, is waarom structurele problemen telkens weer als een tijdelijke crisis worden behandeld. Loadshedding mag geen onderdeel van het dagelijks leven worden. Besparen mag geen vervanging worden voor onderhoud en investeringen.
