De angst zit er weer goed in. Berovingen, geweldsincidenten en huiselijke conflicten, die uit de hand lopen zijn, zullen er altijd zijn. Voor veel Surinamers is het geen ver-van-mijn-bed-show meer, maar dagelijkse realiteit. Maar zoveel als nu, had men kunnen voorkomen. De vraag die Keerpunt stelt, is: wanneer grijpt de overheid echt in? Veiligheid is één van de basisverantwoordelijkheden van de staat.
Op de Afobakaweg heeft zich gistermiddag rond 14.45 uur ter hoogte van mast 6 een zware aanrijding voorgedaan waarbij twee vrachtwagens en een personenauto betrokken waren.
Drie peuters zijn op zaterdag 11 april 2026 overleden nadat zij door hun ouders naar de Spoedeisende Hulp (SEH) waren gebracht. Het gaat om de meisjes A.W. (2) en A.K. (1) en hun broer A.S. (2). De kinderen zouden kort voor hun overlijden klachten hebben ontwikkeld en moesten overgeven na het eten.
Het is een beeld dat nu nadrukkelijk opduikt in de binnenstad: bermen en stoepen die nog maar net zijn gerestaureerd, worden opnieuw opengebroken. Gewoon liggen looppaden weer bezaaid met zandhopen en losse tegels. Wie dagelijks door het centrum gaat, ziet het met lede ogen aan. Wat moet doorgaan voor ontwikkeling, voelt in de praktijk pure wanorde.
Er wordt vaak gezegd dat onderwijs de sleutel is tot ontwikkeling. Het is een gezegde dat in regeringsverklaringen en toespraken met grote regelmaat wordt gebezigd. Onderwijs wordt wereldwijd gezien als motor achter economische groei, sociale mobiliteit en maatschappelijke vooruitgang. Onderwijs biedt jongeren de kans, hun talenten te ontwikkelen, hun positie op de arbeidsmarkt te versterken en een bijdrage te leveren aan de samenleving.
Terwijl de verkiezingen van 2025 alweer bijna een jaar in de achteruitkijkspiegel zijn, zijn er nog geen verworvenheden in zicht. De huidige regering kwam aan de macht met een flinterdun mandaat, na een verkiezing met een zeer lage opkomst en haastige onderhandelingen. Of het nou ontevredenheid of onverschilligheid genoemd wordt, draagvlak konden noch de recent overleden ex-president noch de huidige regeringsleiders met de brede kant van hun mond opeisen.
Volgens professor Jack Menke blijft Suriname sinds de eerste verkiezingen in 1949, gevangen in oude hits, telkens opnieuw gebracht in een nieuw jasje. Vandaag klinkt diezelfde melodie in de offshore oliehit van de Staatsolie-directeur, ‘Nooit meer arm’, terwijl de nieuwe regering probeert de oude noten van ‘bedeling’ te recyclen onder het mom van armoedebestrijding via het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting.
Na geproefd te hebben van de glorie, kijken Chery, Margaret, Misidjan, Vaessen en Van der Kust nu de onzekerheid in de ogen wat betreft hun status als profvoetballer in de competities waar zij hun brood verdienen. Uitgerekend na de uitgebreide rapportages en zelfs een live-uitzending op de Nederlandse televisie. Paspoortgate bevat een vervelende boodschap en deze jonge talenten worden misbruikt als het medium van de boodschap.
Met een nieuwe benoeming, dit keer voor veiligheid in de luchtvaartsector, kiest de NDP steeds weer voor de eigen vertrouwelingen. Brunswijk zei het voor de camera wat platter: “Den man na gangster.” De NDP heeft het over partners en zit in een coalitie, maar houdt de andere partijen tevreden met kruimels.
De recente beelden waarop de districtsplannen voor 2027 door de districtscommissarissen aan de minister van Regionale Ontwikkeling en Sport werden overhandigd, ogen op het eerste gezicht als een succesvol moment van bestuurlijke voortvarendheid.
De krediet rating van Suriname blijft ongewijzigd bij het bureau Moody’s en het vooruitzicht blijft positief. Hiermee wordt de kredietwaardigheid van Suriname nog steeds als speculatief beschouwd, met een hoog risico en een zeer matig betaalgedrag. Desondanks zijn wij al enige tijd geklauterd uit het diepe dal van default, plat gezegd ‘bankroet’
