De aangekondigde sluiting van Stabroek News, een van de oudste particuliere kranten van Guyana, markeert het einde van een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van onafhankelijke journalistiek in de regio. Na bijna vier decennia verschijnt op 14 maart 2026, de laatste gedrukte editie, zo meldde Kaieteur News. De krant, opgericht in 1986 door David en Doreen de Caires, stond decennialang bekend om zijn kritische en onafhankelijke berichtgeving.
De grote drukte bij de Stichting Volkshuisvesting Suriname deze week, laat zien hoe diep de woningcrisis in Suriname werkelijk is. Aanleiding was een nepbericht op sociale media, waarin werd gesteld dat mensen zich konden registreren voor een woning.
De uitspraak van Poetini Atompai, lid van De Nationale Assemblee namens de NPS, dat politici er bewust voor kiezen geen scholen te bouwen, omdat een goed opgeleid volk andere politieke keuzes zal kunnen maken, klinkt op het eerste gezicht schokkend. Toch raakt zijn stelling een ernstige zenuw binnen de Surinaamse samenleving. Maar de kernvraag is misschien nog confronterender, zijn we als samenleving dom, of maken we simpelweg verkeerde politieke keuzes? Het is verleidelijk de schuld volledig bij politici te leggen.
Het imago van het Korps Politie Suriname staat al geruime tijd onder zware druk. Dat werd opnieuw overduidelijk tijdens de recente bevordering van bijna zeshonderd politiefunctionarissen. De voorzitter van de Surinaamse Politiebond zei daarbij dat de burger de politie nog maar nauwelijks als zijn beste kameraad beschouwt.
Tot onze grote verbazing is men na ruim zeven maanden regering Simons-Rusland, bezig op slinkse wijze via een zogeheten accreditatie fromu, de vrije media, die de regering op vermeende wijze onvriendelijk gezind zou zijn, het werk te bemoeilijken of onmogelijk te maken. De accreditatie zou inhouden dat degenen die geen lid zijn van de Vereniging van Journalisten, SVJ, niet als geaccrediteerd mediawerker kunnen worden beschouwd en dus op bepaalde evenementen van de huidige overheid, geen toegang kunnen krijgen.
In de avond van 9 december 1982, kwam de bevelhebber van het Nationaal Leger, Desi Bouterse, op de televisie en gaf zijn verklaring over hetgeen zich de vorige dag had voorgedaan en wel met betrekking tot de dood van veertien Surinamers en een persoon met de Nederlandse nationaliteit.
De huidige president verklaarde onlangs tijdens haar persconferentie, dat zij “signalen” krijgt dat het misschien een beetje beter gaat met de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij. Dat er reden is voor enige hoop. Maar wat die hoopvolle signalen precies zijn, wilde zij niet delen. En dat is precies waar het probleem opnieuw zichtbaar wordt.
Assembleelid Mahinder Jogi slaat de spijker op de kop, wanneer hij de buitenlandse reizen van president Simons vergelijkt met haar aanwezigheid in DNA. Dit geldt overigens niet alleen voor haar. Zoals haar eigen vicepresident ter verdediging van zijn eigen reisgedrag gezegd heeft, is vrijwel het gehele regeerteam al op dienstreis geweest. Het eerste regeerjaar is nog niet eens achter de rug.
Wonen in een democratie betekent leven met de bereidheid tot verbeteringen. De bereidheid tot het stellen van vragen over het systeem en het bespreekbaar maken van aanpassingen aan dat systeem. Het benoemingsbeleid in Suriname is onder deze regering, en de regering daarvoor, en de regering daarvoor – al sinds jaar en dag - een achillespees geweest van zelfs de beste bestuurders.
