Aan de oostzijde van het Presidentieel Paleis en wel voor de haag langs de weg, liggen deze lantaarnpalen inclusief lampen, al enige tijd op een onbewaakte wijze. Hoorde allemaal bij de verlichting van het Onafhankelijkheidsplein. We nemen niet aan, dat ze daar gereed liggen, om door dieven weggedragen te worden. Maar het kan nimmer zo zijn dat men nog bruikbaar staatsbezit, zomaar achteloos en onbewaakt, deponeert en dat voor niet korte tijd.
In Suriname lijkt het vertrouwen van burgers in de politiek met de dag af te nemen. Elke keer wanneer er berichten naar buiten komen over vermeende onregelmatigheden binnen staatsbedrijven of instellingen waar politieke benoemingen de boventoon voeren, wordt dat vertrouwen verder uitgehold. Voor veel burgers voelt het alsof hetzelfde patroon zich blijft herhalen: politieke loyaliteit wordt beloond met invloedrijke functies, en wanneer het misgaat, betaalt uiteindelijk de samenleving het gelag. Staatsbedrijven horen het algemeen belang te dienen.
De recente beelden van een hardhandige arrestatie door politieagenten, die op sociale media circuleerden, hebben opnieuw de discussie doen oplaaien over het veiligheidsbeleid in Suriname. Terwijl de samenleving vragen stelt over het hardhandig politieoptreden, stelt de minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, op dezelfde voet verder te gaan. ‘’Het beleid van een harde aanpak tegen criminaliteit, zal onder geen beding worden aangepast’’
Op 19 april van dit jaar is het precies 71 jaar geleden dat op het Kerkplein in onze hoofdstad, het borstbeeld van Simon Bolivar, de grote bevrijder van Venezuela, Colombia, Bolivia, Ecuador, Peru en Panama, werd onthuld. Elk jaar worden er op 5 juli, de onafhankelijkheidsdag van Venezuela, kransen gelegd bij het borstbeeld van deze man. De man die door strijd en oorlog de Spaanse kolonisators uit de voormelde landen wist te verdrijven. In 1955, dus nu 71 jaar geleden, werd op initiatief en verzoek van de Eenheidsfrontregering onder leiding van Johan Ferrier,
Acht maanden. Slechts acht maanden en het patroon ligt alweer open en bloot op tafel. De minister van Financiën wijst op stijgende internationale reserves als bewijs dat het economisch beleid zogenaamd werkt. Voor veel naïeve burgers klinkt dat geruststellend. Meer reserves betekent toch stabiliteit zou men denken? Technisch gezien klopt het verhaal. Volgens internationale regels mogen buitenlandse valuta die vrij beschikbaar zijn bij de Centrale Bank, worden meegeteld als internationale reserves. Ook wanneer die dollars afkomstig zijn van een keiharde lening.
De Hakrinbank is bezig met een robuuste inhaalslag qua jaarrapportages. Over het boekjaar 2024, wordt een recordwinst gerapporteerd van ruim 840 miljoen SRD. De Raad van Commissarissen werd versterkt met zwaargewichten uit de financiële sector. De directie windt er geen doekjes om in haar eigen verslag:
In steeds meer huishoudens is de vraag niet langer, hoe men vooruit komt, maar hoe men de maand door komt. Wat in het verleden tijdelijke economische tegenwind leek, is voor veel burgers een structurele realiteit geworden. De kosten van voedsel, transport, elektriciteit en basisvoorzieningen blijven maar stijgen, terwijl de inkomens van veel mensen nauwelijks meegroeien.
