Solvabiliteit is een toestand dat iemand of een onderneming, in staat is aan al zijn of haar geldelijke verplichtingen, te voldoen. Dat wil zeggen, dat we eigenlijk allemaal in staat zouden moeten zijn, om aan onze maandelijkse verplichtingen te voldoen of kunnen voldoen. Maar de realiteit geeft aan, dat velen daartoe niet in staat zijn. We leven thans in een land en tijd, dat velen zelfs moeite hebben hun maandelijkse geldelijke verplichtingen op een juiste wijze na te komen.
Als je voor elke keer dat Surinaamse beleidsmakers met glimmende ogen over Dubai praten, een emoji mocht plaatsen, hadden we inmiddels een figuurtje met één wenkbrauw omhoog en een licht misselijk gezicht. Het soort blik dat zegt: dit verhaal ken ik al, en het wordt er niet beter van.
Suriname wil moderniseren, en dat geldt ook voor het onderwijs. Met de introductie van STEM-onderwijs (Science, Technology, Engineering, and Mathematics) en digitalisering, lijkt het erop dat onze kinderen klaar worden gestoomd voor een toekomst die sneller verandert dan ooit tevoren.
Als je alleen weet hoe te winnen, weet je niet hoe te verliezen. Zoals topsporters die na een eerste grote teleurstelling door de mand vallen als onsportief en blessuregevoelig, kunnen ook politici die van een hoge piek neerdalen, moeilijk hun draai vinden in de oppositiebanken.
De aankondiging dat 2154 ambtenaren hun salaris verliezen, omdat zij zich niet hebben geregistreerd, klinkt daadkrachtig. Het ministerie van Binnenlandse Zaken stelt dat herhaaldelijke oproepen zijn gedaan en dat wie zich niet heeft gemeld, kennelijk geen band meer heeft met de overheid. Lonen worden, hierdoor stopgezet, ministeries krijgen namenlijsten en waar nodig volgen ontslagprocedures.
Pukusjani en Pakittow, de laatste personen van wie je het zou verwachten, blazen de eigen loftrompet. Heeft hun activismeverleden hun substantiële en noemenswaardige kennis van de scheepvaartsector en het havenwezen opgeleverd? Of vieren we tegenwoordig de aanvang van verantwoordelijkheid als een mijlpaal? Indien dat wel zo is, wat zegt dat over zelfinschatting van de eigen kennis (van bijvoorbeeld binnenvaart, scheepsregistratie en kadeonderhoud). Veel smaken zijn er niet als het op governance en compliance aankomt.
Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter.
De aanhouding van twee verdachten van een gewelddadige straatroof op een 78-jarige man in het centrum van Paramaribo, laat weinig ruimte voor discussie: het Safe City-camerasysteem werkt. Dankzij camerabeelden kon de politie niet alleen de daders identificeren, maar ook hun volledige vluchtroute reconstrueren.
Het zijn gewoon ukkepukjes, die zich steeds meer op de openbare weg tussen de auto’s, op e-bikes begeven en de raarste capriolen uithalen. En dat kan allemaal in het steeds chaotischer wordende Suriname. Al langer dan twee jaar zijn onze autoriteiten niet in staat gebleken wet- en regelgeving voor deze elektrische vervoersmiddelen door De Nationale Assemblee te krijgen en toepassen op de openbare weg.
De onafhankelijkheid van de Centrale Bank is, net als die van bijvoorbeeld de rechterlijke macht, een criterium aan de hand waarvan de stabiliteit en handelspositie van een land beoordeeld worden. De partijpolitiek is altijd op zoek naar een manier om iedere invloed in het land centraal te houden en het spel steeds meer ‘winner takes all’ te maken.
De 19,5 miljoen euro die in april 2018 vanuit Suriname naar Nederland werd overgebracht en op Schiphol in beslag werd genomen, komt definitief niet terug. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat het beslag in stand blijft en heeft daarmee het eerdere besluit van het gerechtshof Den Haag bevestigd.
