De overheid pronkt graag met haar sociale vangnetten, maar wie goed kijkt, ziet dat deze netten voor veel mensen veranderen in kooien. Duizenden burgers zijn afhankelijk van sociale steun van het ministerie van Sociale Zaken. Deze mensen met een beperking, of zwakke huishoudens, ontvangen maandelijks een bepaald bedrag.
De vuilcontainers in het onlangs opgeleverde PURP-project aan de Waterkant, worden niet tijdig geledigd. Een smerige toestand dreigt hierdoor te ontstaan. Wat ook is opgevallen, is dat zwervers en andere daklozen, het project nu reeds onveilig maken en bevuilen. Zitbanken worden geoccupeerd door deze lui en ook de stoepen van monumentale panden in de omgeving, worden wederom als slaapplaatsen opgezocht.
In ons land worden loyalisten beloond, terwijl kundige mensen die kritisch durven te zijn, vaak worden overgeslagen. Hebben we dan niets geleerd van het verleden? Het accommoderen van partijmensen tot in de kleinste hoekjes van de politiek heeft, van wat ooit een instrument van structuur en vooruitgang had moeten zijn, een systeem gemaakt waarin politieke vriendjes elkaar bevoordelen.
Minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, spreekt over ‘voorzichtig positieve resultaten’ op het gebied van veiligheid. Volgens hem zijn operationele plannen geactiveerd, afdelingen versterkt en is er sprake van een dalende criminaliteit. Maar buiten de vergaderzalen en persmomenten, lijkt die vooruitgang voor veel burgers nauwelijks voelbaar. De vraag dringt zich op: waar zijn deze positieve resultaten concreet zichtbaar?
De dodelijke verkeersongevallen in Suriname zijn geen samenloop van omstandigheden meer. Ze vormen een patroon van constant falend beleid, ontbrekende infrastructuur en een overheid die vooral reageert, nadat het fout is gegaan. Dagelijks vallen er slachtoffers, terwijl de oorzaken al jaren bekend zijn en grotendeels onopgelost blijven.
De districtscommissaris van Paramaribo-Noord staat in de schijnwerpers, naar aanleiding van een reactie op wat de vorige districtscommissaris uitgespookt heeft. Diens hertogdom reikte wat verder. Wat vroeger Paramaribo ‘Noord-Oost’ heette, bevatte een flinke hap van wat tegenwoordig ‘Centrum’ is en wie de formele grenzen erbij zou pakken, zou gevoelsmatig een deel ervan zelfs ‘Paramaribo-Zuid’ genoemd hebben.
Zaterdagochtend 17 januari 2026 werd Paramaribo opgeschrikt door een tragisch verkeersongeval op de kruising van de Johannes Mungrastraat en de Veldhuizenlaan. Een lijnbus en een witte Jaguar SUV botsten met enorme kracht, waardoor de bus meerdere keren over de kop sloeg en zwaar beschadigd tot stilstand kwam. Vier personen overleefden het ongeval niet, terwijl eenentwintig anderen gewond raakten.
Zoals de beste stuurlui aan wal staan, zitten de beste staatsgeleerden altijd in de oppositie van het moment. Als fractieleider van de NDP heeft Parmessar bijvoorbeeld, vaker erop gewezen, dat de VHP wat meer uit de doeken moest doen over internationale aangelegenheden zoals de Chinalco-deal, herschikking van de schuld met China en vooral de Final Investment Decision (FID) en de voorwaarden die overeengekomen zijn met de investeerders in GranMorgu
