Terwijl buurland Guyana in recordtempo transformeert tot een van ’s werelds snelst groeiende olie-economieën, bevindt Suriname zich op een kruispunt van hoop en onzekerheid. De spectaculaire opmars van Guyana, mogelijk gemaakt door enorme olievondsten in het gedeelde Guyana-Suriname-bekken, werpt een lange schaduw over Paramaribo.

Wanneer de NDP niet aan de macht is, is elke muskiet een levensbedreiging. Zodra de NDP wel regeermacht heeft, is geduld het refrein van de partij. De president insinueert dat als er straatacties zouden komen, die alleen uit 'andere hoeken' kunnen komen. Het vereist geen hogere wiskunde, wat dit in bermtaal betekent.

Assembleelid Samson noemt het schijnstabiliteit. Zijn fractiegenoot Ramsukul waarschuwt over onduidelijkheid bij een lening van USD 1,6 miljard. Minister Bouva zegt dat de veiligheidsdiensten klaar zijn voor eventualiteiten. Minister Monorath lijkt tussen alle roofovervallen en moorden door, ergens de cijfertjes te vinden om Suriname veiliger te noemen. De Centrale Bank steekt niet onder stoelen of banken dat interventies nodig zijn geweest om de US-dollarkoers te houden op het peil waarop die nu staat.

In Suriname rust er nog altijd een hardnekkig taboe op het zoeken van psychische hulp. Wie aangeeft, dat het mentaal niet goed gaat, loopt het risico, niet serieus te worden genomen of, erger nog, te worden bespot. Termen als ‘law man’ worden nog steeds gebruikt om mensen die hulp zoeken, te stigmatiseren.

President Jennifer Simons zegt het zelf, een salarisverhoging van 200 procent voor ambtenaren klinkt aantrekkelijk, maar helpt de samenleving uiteindelijk niet vooruit. In een fragiele ‘dege dege’ economie, zou zo’n maatregel onvermijdelijk leiden tot een stijgende koers, gevolgd door prijsverhogingen op alle fronten. De koopkracht van burgers zou daarmee opnieuw verdampen.

Het IMF-herstelprogramma, aangenomen en doorgevoerd door de vorige regering onder president Chan Santokhi, bracht Suriname op papier terug naar macro-economische orde. Er was een zekere mate van stabilisatie. De inflatie werd afgeremd, de wisselkoers gestabiliseerd en begrotingsdiscipline hersteld. Maar toen het programma in maart 2025 werd afgerond, werd pijnlijk duidelijk, dat stabilisatie niet automatisch gelijkstaat aan vooruitgang van de bevolking. Evaluaties van de Suriname Economic Oversight Board (SEOB), liegen er niet om.

 Er gaan al geruime tijd geruchten, dat het niet allemaal koek en ei is binnen de huidige coalitie, die aangevoerd wordt door de grootste entiteit binnen dit samenwerkingsverband: de NDP. De coalitie die samengesteld is door zes partijen, is vanaf het prille begin een monsterverbond, sekt om de VHP naar de oppositiebanken te krijgen en om te kunnen regeren.