Aan de Verlengde Gemenelandsweg vond vorige week donderdag een aanrijding plaats met dodelijke afloop. Daardoor kwam onze verkeersbarometer op 60 verkeersdoden. Dat is geen statistiek, dat zijn 60 levens die in één jaar abrupt zijn beëindigd. Zestig gezinnen die verder moeten met leegte, verdriet en vragen die nooit meer beantwoord zullen worden. Terwijl het jaar zijn laatste weken ingaat en de wegen drukker worden, moeten we ons afvragen, hoe lang we zo roekeloos doorgaan alsof het een onvermijdelijk onderdeel van het dagelijkse leven is.
Traditioneel is de eindejaarsperiode een tijd van verhoogde mobiliteit. Meer mensen zijn onderweg, vaak gehaast, vaker vermoeid en helaas ook vaker onder invloed van alcohol of drugs. Juist deze combinatie maakt het verkeer gevaarlijker dan ooit. Elk jaar herhaalt hetzelfde patroon zich en elk jaar volgen dezelfde waarschuwingen, terwijl het aantal slachtoffers blijft oplopen.
De oorzaken zijn al lang bekend. Te hard rijden, rijden onder invloed, het negeren van voorrangsregels, gevaarlijk inhalen en afleiding achter het stuur kosten letterlijk levens. Toch gedragen veel weggebruikers zich alsof regels optioneel zijn en een paar minuten tijdwinst belangrijker is dan veilig thuiskomen. Dat is geen onwetendheid meer, dat is bewuste roekeloosheid.
Verkeersveiligheid is geen abstract beleidsdoel en ook geen exclusieve taak van de overheid of handhavende instanties. Het begint bij de individuele keuze die elke bestuurder, bromfietser, fietser en voetganger dagelijks maakt. Stap ik nuchter achter het stuur. Houd ik me aan de snelheid. Leg ik mijn telefoon weg. Geef ik voorrang waar dat moet. Deze simpele beslissingen bepalen of iemand die dag levend thuiskomt.
Zestig verkeersdoden zouden voldoende moeten zijn om een collectief keerpunt te forceren. Niet pas bij 70 of 80, niet pas na een nieuw drama dat het nieuws haalt, maar nu. Elke extra dode na vandaag is er één te veel en had voorkomen kunnen worden.
Als samenleving kunnen we niet blijven toekijken en daarna schouderophalend vaststellen, dat het ‘weer mis is gegaan’. Verantwoord rijgedrag is geen gunst aan de ander, het is een morele plicht. Laat deze 60 het eindpunt zijn.
