Het inkt op onze kritiek over cosmetisch te aantrekkelijke cijfertjes van de autoriteiten was nog niet droog, of de achtervolging met vuurwapengeweld over een ripdeal, die eindigde tot voor de deur van een politiebureau, werd in rap tempo gevolgd door het nieuws van nog meer ontsnappingen: dit keer jeugddelinquenten. Lezers, leiderschap en beleid zijn ver te zoeken op het gebied van veiligheid en resultaten nog verder. Het huis dat Amoksi en Santokhi wagenwijd opengelaten hebben om leeggedragen te worden, is onder Monorath en Simons, ondanks een sprankje hoop op een nieuwe wind, geen zuchtje veiliger.
Maanden na het vertrek van de korpschef, dat behoorlijk politiek aanvoelde, kampt het Korps Politie Suriname, met een waarnemer aan de top. Maanden na het vertrek van de woordvoerder van het korps, wat net zo politiek aanvoelde, kampt het met een waarnemer als gezicht naar het publiek toe. Iets dat de minister van Justitie en Politie niet onbesproken heeft gelaten, maar als reden noemt voor zijn eigen voorgrondoptredens. En het is ook deze minister die de daling in elk van de bijgehouden categorie aan cijfers, ruimhartig het afwerpen van vruchten van het huidige beleid noemt. Zijn de wildwesttaferelen van een achtervolging met beschieting en de ontdekking van de grootste drugslading in tijden op nationale bodem, net zo goed vruchten van datzelfde beleid? Hoort de epidemie van ontsnapte gevangenen, jong en oud, tot de vruchten van het gevoerde beleid?
De minister trekt de voorzichtige conclusie van een dalende trend. Maar dat is veel te voorzichtig. Dubbele cijfers in percentages, in bijna iedere bijgehouden categorie, is allesbehalve voorzichtig. Het is een kwestie van met een viltstift in koeienletters op een geruit blaadje tekeer gaan. Onze eerste hoop is van harte een veilig Suriname, met een veiligheidsplan, zoals beloofd. Als wij dat om wat voor reden dan ook niet op korte termijn mogen zien, zullen wij genoegen nemen met eerlijke, transparante en regelmatig gerapporteerde cijfers over wat zich in dit land afspeelt. Zouden autoriteiten waarin verkozen politici zoveel invloed hebben, ons statistisch voorliegen? Of maakt alle vuurwapengeweld en drugsactiviteit die de voorpagina’s domineren, ons te sceptisch? Men kan deze twijfels eenvoudig wegnemen door vakmensen op de sleutelposities te plaatsen, zonder al te veel partijpolitiek gedoe en ons een volledig plaatje te geven, ook als de cijfers niet altijd dalen, en veiligheid geen toevalstreffer te maken, maar planmatig, beleidsgestuurd en datagedreven vakwerk.
