Per 1 december 2025 is de prijs van de meest gebruikte 28lbs kookgascilinder verhoogd naar SRD 441. Een cilinder van 20lbs gaat van SRD 336 naar SRD 362,25. Voor de gemiddelde Surinamer betekent dit opnieuw een aanslag op het huishoudbudget. Het is de tweede keer dat kookgasprijzen stijgen onder de regering Simons-Rusland, na een eerdere verhoging op 1 september 2025.
Destijds legde president Jennifer Simons uit, dat het om een besluit van de vorige regering ging, waarbij de prijs van kookgas elk kwartaal met SRD 30 omhoog zou gaan. “We kijken ernaar, maar we beloven niets”, zei ze toen. Intussen zijn we drie maanden verder, en is de prijs alweer gestegen. Wanneer krijgt de samenleving eindelijk meer ademruimte?
De stijging van kookgasprijzen illustreert een breder probleem, waarbij in het beleid, de belangen van de burger niet centraal stelt. In de afgelopen jaren is op verschillende manieren, letterlijk geld uit de zakken van de samenleving geslagen. De prijzen van kookgas werden jarenlang zwaar gesubsidieerd: een cilinder van 28lbs kostte tot september 2023 nog SRD 48,50, terwijl de werkelijke kostprijs al rond SRD 735 lag. De huidige overheid volgt blindelings het pad van de vorige regering volgt, zonder dat zij een duidelijk alternatief of sociale compensatie aandraagt.
Het beleid om de subsidie af te bouwen, met een kwartaalstijging van SRD 30 tot een maximum van SRD 510, is weinig transparant en veroorzaakt onzekerheid. Burgers blijven achter met vragen: is dit echt de enige manier? Waarom wordt een beleid van de vorige regering klakkeloos voortgezet, terwijl de samenleving worstelt met stijgende kosten voor levensonderhoud?
Kookgas is geen luxeartikel, maar behoort tot de essentiële levensbehoeften. Elke prijsverhoging raakt huishoudens hard, vooral de lagere inkomens. De regering heeft tot nu toe geen antwoord gegeven op de terechte vraag van de samenleving: wanneer stopt deze constante, moordende prijsdruk? Als de overheid werkelijk oog heeft voor de burger, moet ze kritisch kijken naar bestaande afspraken, de gevolgen van prijsstijgingen zorgvuldig afwegen, en zoeken naar oplossingen die de samenleving werkelijk ontlasten. Tot dan blijft het wachten op meer ademruimte, een uitdaging voor elk huishouden.
