De districtscommissarissen Marlon Budike (Paramaribo-Noord) en Ruchsana Ilahibaks (Paramaribo-Midden), melden dat de schoonmaak na de Srefidensi-vieringen, naar behoren is verlopen. Toch erkennen zij dat meteen opruimen wenselijk was geweest, al liet de massale aanwezigheid van publiek dit niet toe. Zij benadrukken terecht, dat een schone stad in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van burgers is.

Toch blijft de realiteit ronduit beschamend. Na elk evenement verandert Paramaribo in een vuilnisbelt, tot ergernis van bewoners die zich telkens opnieuw afvragen, wie zo respectloos met onze openbare ruimte durft om te gaan. Alsof de zichtbare rotzooi nog niet voldoende is, komt daar een andere onsmakelijke constatering bij: op steeds meer plekken ruikt het simpelweg naar plas. Het is een teken van gedrag dat elke vorm van fatsoen overschrijdt en onze hoofdstad letterlijk en figuurlijk tot een stinkende vertoning maakt.

Het vernieuwde gedeelte van de Waterkant, opgeleverd binnen het Paramaribo Urban Rehabilitation Program (PURP), had een pronkstuk moeten zijn. Een modern, schoon en aantrekkelijk gebied waar erfgoed, recreatie en stadsbeleving samenkomen. Een visitekaartje voor Suriname, passend bij onze UNESCO-status.

Maar de praktijk maakt dat ideaalbeeld belachelijk. Auto’s worden op trottoirs en fietspaden geparkeerd. Bromfietsers rijden door voetgangerszones. Tafels blijven achter met etensresten en plastic afval. Vuilnisbakken worden genegeerd. Vergunningsloze straatventers nemen bezit van het gebied en QR-codes op erfgoedelementen verdwijnen. Aan het einde van de nacht verschijnen bezoekers met bluetoothspeakers om de rust te verstoren. Discipline en elementair respect voor publieke ruimten lijken volledig zoek.

Daarbovenop worden PURP-bloempotten misbruikt als afvalbakken. Een van de potten werd zelfs moedwillig omvergegooid, met alle planten en aarde op het verharde voetpad als gevolg. Dit is niet slechts wangedrag; het is sabotage van publieke voorzieningen die met gemeenschapsgeld zijn gerealiseerd.

Inritten worden geblokkeerd door foutparkeerders, terwijl de politie structureel nalaat in te grijpen. Wegslepen, ooit een basismaatregel, is vrijwel afgeschaft. De signalen van interne tegenwerking binnen het korps wijzen op ernstige tekortkomingen in de leiding en de professionele cultuur.

Stadsvernieuwing kan alleen slagen wanneer gedrag verandert en regels worden gehandhaafd.

Het heeft geen enkele zin miljoenen te investeren in infrastructuur als elementair fatsoen ontbreekt. Paramari-bo verdient een schone, ordelijke en waardige openbare ruimte. Dat vereist burgers die zich gedragen én een overheid die consequent optreedt.

De stad is geen pisbak noch vuilnisbelt en het wordt hoog tijd dat iedereen zich daar eindelijk naar gedraagt.