President Simons benadrukte bij haar toespraak op Srefidensi, de drie pijlers van onafhankelijkheid. Politiek, economisch en psychologisch onafhankelijk worden en blijven is de opdracht. Politieke onafhankelijkheid moet tegen het licht worden gehouden van besluitvorming en onze interafhankelijkheid ten aanzien van landen met wie wij betrekkingen van partnerschap aangaan. Er zijn genoeg voorbeelden van hoe wij politiek compleet onder de voeten gelopen zijn in het recente verleden.

Of het nou gaat om het vertrek van Suralco en de voorwaarden die ons opgedrongen zijn, de Chinalco-deal, of het feit dat voor GranMorgu – De Nationale Assemblee en daarmee het volk nog steeds niet bekend is met de exacte voorwaarden van de overeenkomsten met de multinationals – onze instituten komen maar een zwakke schijn van inspraak toe. Niet alleen wordt er gelachen om het idee dat wij ‘nee’ zouden zeggen.

Er is interne druk op onze politici om niet moeilijk te doen en niet tot het uiterste van hun bevoegdheden te gaan, als het gaat om de onderste steen boven halen. Wij lijken nog ver verwijderd van de dag dat een vaste DNA-commissie rechtstreeks aan Total of APA voor nationale televisiecamera’s vraagt, wat hen bezield heeft in te stemmen met een voorwaarde zoals contante betalingen.

Economische onafhankelijkheid zal onder de huidige regering niet gerealiseerd worden.

In hoog tempo wordt de IMF-agenda ongedaan gemaakt en worden honderden miljoenen aan nieuwe schulden aangegaan. Instrumenten zoals schuldvernieuwing in plaats van haircuts of een productie-agenda, hebben de laatste maanden het beleid van 2025 gekenmerkt.

Psychologische onafhankelijkheid klinkt misschien esoterisch, maar is voor besluitvorming en ontwikkeling essentieel. In dit opzicht springt in het oog dat de vorming van onze hoogopgeleiden en meest deskundigen plaatsvindt in een omgeving die West-Europa, de Verenigde Staten, de NAVO, IDB, IMF, EU en de Wereldbank als referentiekader heeft.

Al bij het vormen en ontwaken van het gedachtegoed wordt een wereldvisie opgedrongen als wetenschappelijke of deskundige basis van waaruit oplossingen geput zullen moeten worden.

De drie pijlers zijn een analysestructuur en een vertrekpunt, maar tegelijkertijd tot nu toe op geen enkele aantoonbare manier richtinggevend geweest voor het daadwerkelijk beleid van deze regering.