Branden op vuilnisbelten en verkavelingsprojecten in Suriname zijn geen incidentele ongelukken meer, maar een structureel probleem. De rook en stank bedreigen de gezondheid van omwonenden, de brandweer staat zwaar onder druk, en de materiële schade loopt in de miljoenen. Toch ontbreekt een duidelijke wettelijke aanpak. Het is tijd om harde maatregelen te nemen: wie zich schuldig maakt aan brandstichting, moet hoge boetes en volledige aansprakelijkheid tegemoet zien.

Opzettelijk in brand steken van afval of gras, gecombineerd met extreme droogte, zorgt niet alleen voor materiële schade. Rookontwikkeling tast de luchtkwaliteit in woonwijken ernstig aan en veroorzaakt gezondheidsproblemen die variëren van ademhalingsklachten tot ernstige longziektes.

Minister Harish Monorath pleit voor een wet die burgers en bedrijven aansprakelijk stelt. Dit is niet alleen logisch, het is noodzakelijk. Alleen harde financiële sancties en hoge boetes zijn afschrikwekkend genoeg om potentiële brandstichters tot nadenken te dwingen. Zonder deze prikkel blijft de samenleving de dupe van roekeloos gedrag.

Recente incidenten, zoals de brand nabij de Ringweg, waarbij patiënten uit het Academisch Ziekenhuis moesten worden geëvacueerd, laten zien dat halfslachtige maatregelen falen. De overheid moet een duidelijk signaal afgeven: branden op vuilnisbelten en verkavelingsprojecten zijn onacceptabel en komen de samenleving duur te staan. Het is tijd om verantwoordelijkheid te eisen. Hoge boetes en strikte aansprakelijkheid zijn geen luxe, maar een noodzaak om de gezondheid, veiligheid en leefomgeving van de Surinaamse burgers te beschermen. Brandstichting mag niet langer getolereerd worden: wie de samenleving in gevaar brengt, moet zwaar gestraft worden. Alleen zo kunnen we toekomstige rampen voorkomen en de druk op de brandweer en omwonenden verlichten.