De nieuwe klas van districtcscommissarissen (dc’s) is benoemd. De basis van de Wet Regionale Organen is echter breder dan de commissaris, zoals wij die tot op heden kennen. Huidige dc’s functioneren vaak in zekere zin als burgervader, vertegenwoordiger van de nationale uitvoerende macht en afgevaardigde namens de regering. Dat is niet de rol die de wet voor ogen heeft, althans, niet in volledigheid.

Centraal in het stelsel zoals dat in de wet is opgenomen, zijn de districtsraden en de districtsplannen. Nog voordat de districtscommissaris in de wet voorkomt, wordt in het eerste artikel de inhoud van het distrcitscplan omschreven: ‘een geheel van beleidsopties ten behoeve van de sociaal-economische ontwikkeling van een district, inhoudende voorzieningen met betrekking tot:

– natuurlijk milieu en woon- en leefklimaat;

– civieltechnische infrastructuur;

– agrarische en industriële ontwikkeling;

– nutsbedrijven;

– onderwijs, cultuur en sport;

– medische en sociale zorg;

– andere, bij resolutie aan te geven onderwerpen.

Zoek naar een dergelijk plan en u zult er geen enkele tegenkomen. Sedert 1989 heeft niet één regering of één districtsbestuur, voor één enkel district, één districtsplan afgerond, aangenomen, gepubliceerd of uitgevoerd. Niet één distrcitsfonds is in die tijd in het leven geroepen, zoals de wet voorschrijft, zodat districtsbesturen geld uitgeven, wat zij niet zelf geheven of verdiend hebben.

De districtsraadsleden hebben de ervaring, dat zij door dc’s geschoffeerd, gedesavouerd en ronduit genegeerd worden. Het districtsbestuur hoort volgens de wet, juist door de districtsraad gecontroleerd te worden en de dc’s moeten het door de raad vastgestelde besluit uitvoeren, niet het besluit dat door de regering of door een minister op nationaal niveau opgedragen wordt van boven- of beter gezegd, van buitenaf.

Door het beter ter hand nemen van de distrcitsbegroting, de mogelijkheden van districtsfondsen en vooral van het vervaardigen en aannemen van districtsplannen, kan werkelijke regionale ontwikkeling op gang komen. Tot die tijd, is de functie van districtscommissaris een prestige kwestie en politieke beloning, die niet bijdraagt aan ontwikkeling, maar hooguit aan stationair in stand houden, van de status quo. En ledigheid is des duivels werkplaats. Waar correct gebruik van districtsbevoegdheden uitblijft, dreigt corruptief en incompetent misbruik van distrcitsbevoegdheden, wat bijdraagt aan de ruimtelijke wanorde, de aanhoudende situaties van overlast, milieuvervuiling op kleine en op grote schaal, roofbouw en groepen doelloze hangjongeren.