Suriname nam recent deel aan het vijftiende Caribische Festival van de Kunsten, CARIFESTA XV, in Barbados. Ons land heeft veel te bieden: een rijke culturele diversiteit die tot uiting komt in taal, kunst, zang, dans, literatuur en culinaire tradities. Het is vanzelfsprekend dat Suriname zich op dit platform laat zien.
Zowel de coalitie in De Nationale Assemblee als de nieuwe ministers, gaan aardig hun gang met aanvallen op de uittredende regering. En ergens is het begrijpelijk. Een mammoetcoalitie tegen een olifantjesoppositie, schept ergens een onderlinge band. Het is ook niet alsof de olifantjes het hen moeilijk gemaakt hebben: aan ijdelheid en ego’s kwam het Oranje Korps vijf jaar lang niet te kort.
Tijdens de eerste regeringspersconferentie heeft zowel president Jennifer Simons als minister Diana Pokie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, het belang van betere voorzieningen voor mensen met een beperking aangehaald. Beide bewindslieden stelden, dat deze groep meer aandacht verdient, meer kansen moet krijgen, en uit het isolement gehaald moet worden. Op papier klinkt dit bemoedigend, maar de vraag blijft, of de regering ook daadwerkelijk doorzettingskracht zal tonen om haar beloftes om te zetten in daden.
De mededelingen van waarnemend korpschef Melvin Pinas tijdens de recente persconferentie van het Korps Politie Suriname (KPS), zijn ronduit zorgwekkend: veel berovingen die de samenleving teisteren, zouden mogelijk zijn geworden door informatie, die vanwege de directe omgeving van slachtoffers, wordt doorgespeeld. Pinas sprak over “intellectuele daders” die nauw tot de slachtoffers staan, en criminelen voorzien van cruciale gegevens.
Ambassadeur Robert Faucher van de Verenigde Staten heeft gisteren een ontmoeting gehad met minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, Andre Misiekaba. Tijdens het gesprek werd stilgestaan bij de versterking van de samenwerking tussen de VS en Suriname op het gebied van gezondheidszorg en arbeid.
De wijze van uitbetaling van sociale uitkeringen is zorgelijk. Minister Pokie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, vroeg in De Nationale Assemblee aandacht voor dit probleem. Ook de Suriname Economic Oversight Board (SEOB) heeft de girale verwerking hiervan als aandachtspunt benoemd.
President Jennifer Simons haalde onlangs in De Nationale Assemblee enkele voorbeelden van corruptie aan, zoals ambtenaren die zich laten omkopen voor SRD 1000. Maar laten we eerlijk zijn: dat is peanuts. De echte corruptie in dit land speelt zich af op een heel ander niveau, waar tientallen miljoenen verdwijnen bij overheidsprojecten, banken en leningen die nooit worden terugbetaald.
In Suriname lijkt er een bijzondere relatie te bestaan tussen autoriteitsfiguren en voertuigen. Regeringsleden en zelfs een governor van de Centrale Bank van Suriname, zijn in het verleden betrokken geweest bij allerlei ‘gefrommel’ met dienstvoertuigen. Na elke verkiezing wordt de samenleving geconfronteerd met dezelfde problematiek: de opkoop van eerder gebruikte voertuigen door (gewezen) autoriteiten.
In navolging van mijn eerdere column over het voorzichtige optimisme na de aankondiging van de president, moet ik meteen een waarschuwing plaatsen. Ja, het is moedig dat zij publiekelijk erkent, dat de SLM niet verder kan op deze manier en dat de politieke wurggreep moet worden beëindigd. Dat geldt trouwens niet alleen voor de SLM, maar ook voor de waakhond CASAS, die door politieke beïnvloeding eveneens volledig is ingestort en op zijn gat ligt en tevens is geblacklist.
André Misiekaba, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid heeft tijdens de eerste regeringspersconferentie gesteld dat het Bedrijf Geneesmiddelen Voorziening Suriname (BGVS), de afgelopen twee jaar zijn leidende rol heeft verloren. Volgens de minister, moet het bedrijf binnen anderhalf jaar opnieuw de spil worden in de geneesmiddelenvoorziening.
Vicepresident Gregory Rusland heeft tijdens de eerste regeringspersconferentie toegegeven dat de huisvesting van ministeries, een urgent probleem vormt. Het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) zou zelfs het risico lopen zijn onderkomen kwijt te raken, terwijl het ministerie van Ruimtelijke Ordening (RO) überhaupt niet over een eigen gebouw beschikt. En dat zijn slechts enkele voorbeelden; meerdere ministeries blijken al jaren, in de knel te zitten.
Domeingrond en hoe die wordt uitgegeven, is een bron van hoop, onzekerheid, wanhoop, politieke- en etnische verdeeldheid, corruptie en macht. De decreten die dit systeem beheersen, zijn een dun laagje vernis bovenop willekeur en machtspolitiek. Het bewust byzantijns systeem aan goedkeuringen, bureaucratie en de beperkte aanwezigheid van regels, scheidsrechters en zekerheid, zijn een wild en ontembaar ecosysteem, waarvan geen enkele politicus zelfs een serieuze poging tot hervorming pretendeert.
