Niet alleen de Van ‘t Hogerhuysstraat verkeert in een vreselijke, bijna onbegaanbare staat. Ook de Willem Campagnestraat zit vol diepe gaten en ook hier dient ten spoedigste te worden ingegrepen. We beseffen wel dat de overheid krap bij kas is, maar sommige zaken verdienen prioriteit, om te voorkomen dat de schade niet aanzienlijker wordt.

Niet alleen de kwestie rond de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM), maar de luchtvaartsector als geheel, is een zaak die de aandacht van de nieuwe regering Simons/Rusland heeft. In een vroeg stadium zijn er reeds gesprekken gevoerd met de SLM en belanghebbenden uit de luchtvaartsector.

Zoals de NDP-regering vóór haar, vertrekt ook de VHP-regering met het ondertekenen van ditjes en datjes op het allerlaatste moment. Zoals de VHP-regering vóór haar, treedt de NDP aan, zich bejammerend en beklagend over hoe ongehoord dergelijk gedrag in de blessuretijd wel niet is.

De brede coalitie leidt tot een behoorlijk aantal nieuwkomers in De Nationale Assemblee. Het begrip ‘verkiesbare plek’ blijkt genuanceerd in de politieke werkelijkheid van vandaag. Het zwaargewicht, de olifant in de zaal, is Chandrikapersad Santokhi. De laatste oud-president die bewilligde en zitting nam in het college, heeft zijn zittingstermijn niet afgemaakt. Santokhi zal naar verwachting, het fractievoorzitterschap overnemen van Asiskumar Gajadien, hetgeen een aderlating zal zijn in de zin van financiën en prestige. Het fractievoorzitterschap voor een fractie van de omvang van de VHP, betaalt bijna net zo goed als het presidentschap.

Het lijkt erop dat wij dezelfde les iedere keer opnieuw moeten leren. Mijnbouw is geen honingpot en net zo min een tovermiddel. Het ontginnen van grondstoffen is een handel van kosten en baten, net zoals ieder ander ambacht. De wereldmarktprijzen en de mogelijkheden qua financiering doen niets af aan het feit dat er een plafond is aan de moeite, investeringen en risico’s die men internationaal bereid is te aanvaarden om binnen jouw landsgrenzen actief te zijn in deze branche.

Het spektakel is voorbij. De vlaggen zijn gestreken, de stoelen van het VIP-podium weggehaald. Suriname keert terug naar de rauwe realiteit van alledag. We hebben een nieuwe regering, een nieuwe coalitie en voor het eerst in onze geschiedenis een vrouwelijke president. Op papier een mijlpaal. Maar de doorsnee burger vraagt zich terecht af: en nu? Wat betekent dit concreet voor mijn toekomst, mijn gezin, mijn land?

De macro-economische cijfers vertellen over de periode Santokhi, een vrij duidelijk verhaal. Het IMF-programma was onmisbaar. Zelfs uit onverwachte richtingen wordt nu erkend, dat een tweede IMF-programma op korte termijn, een noodzaak zou kunnen zijn. Er zijn drie behoeften waarin een dergelijk programma voorziet, terwijl Suriname een periode van herstel, behoud en voorbereidingen doormaakt.

 De recente opzegging van het lidmaatschap van de Nationale Partij Suriname (NPS) door Ivan Fernald heeft geleid tot een overweldigende reactie vanuit diverse hoeken van de samenleving. Fernald heeft in een uitgebreide verklaring onderstreept dat zijn besluit niet slechts een persoonlijke kwestie is, maar een signaal dat de interne problemen van de partij dringend om serieuze aandacht vragen.