De nieuwe regering heeft keuzes te maken op het gebied van buitenlands beleid en internationale samenwerking. De regio verandert met de robuuste groei van de Guyanese economie. De Latijns-Amerikaanse migratie in de regio neemt toe, vanwege het migratiebeleid van Trump. Oorlog in Gaza en in Oekraïne, en oplopende spanningen in de Zuid-Chinese Zee, verscherpen de relaties tussen grootmachten. Die verhogen op hun beurt de druk die zij plaatsen op hun samenwerkingspartners.

President Santokhi wilde in een eventuele tweede termijn, van Paramaribo een “bruisende stad” maken. Met een boulevard aan de rivier, hotels in monumenten, en ministeries ondergebracht in duurzame high-rise gebouwen buiten het centrum. Het klinkt ambitieus. Visionair zelfs. Maar wie voorbij de woorden kijkt, ziet vooral façadepolitiek: groots op papier, leeg in uitvoering.

‘’Er kunnen rare dingen gebeuren in de politiek.‘’ Met deze uitspraak gaf parlementariër Edgar Sampi (ABOP) onlangs een eerlijke, maar ook verontrustende kijk op het politieke landschap van Suriname. Hij verwees naar de mogelijkheid van onverwachte coalitiewissels, zoals een mogelijke samenwerking tussen NDP en VHP – ooit elkaars felste en grootste tegenpolen. We kunnen het hem niet kwalijk nemen en ook geen ongelijk geven.

“Als ik heb gewonnen, dan kan niemand mij weghalen als vicepresident.” De woorden van Ronnie Brunswijk, uitgesproken met een onwrikbare zekerheid, geven een verontrustend inzicht in hoe sommige politici macht ervaren, niet als middel om te dienen, maar als trofee die hun status verheft. De ABOP-voorzitter eist één van de drie hoogste machtsposities in het land en schermt openlijk met een politieke rekensom: zonder de ABOP kunnen de overige partijen geen president kiezen.

De installatie van Ashwin Adhin als voorzitter van De Nationale Assemblee, werd gepresenteerd als een nieuw hoofdstuk voor DNA en het Surinaamse volk. Maar wie goed luistert naar zijn eerste toespraak, hoort vooral bekende klanken. Daadkracht, samenwerking en wezenlijke vertegenwoordiging, dat zijn krachtige woorden, zeker. Maar ook woorden die we al zo vaak gehoord hebben van politici, die zelden hun beloften waarmaakten.

President Chandrikapersad Santokhi toonde zich zondag na de beëdiging van de nieuwe DNA-leden, van zijn sportieve kant. Hij erkende het verkiezingsverlies en benadrukte het belang van respect voor het democratische proces. “Het land ontwikkel je door zowel in de coalitie als in de oppositie te zitten‘’, zei het staatshoofd. Een mooie uitspraak, maar niet bij eenieder komt die geloofwaardig over.

 Suriname staat opnieuw aan de vooravond van een politiek drama. Terwijl het volk hoopvol uitkijkt naar stabiliteit en vernieuwing, wordt achter gesloten deuren een scenario ontvouwd dat als een bekend script leest: een machtsgreep vermomd als nationale samenwerking. De hoofdrolspelers? Oude bekenden, dezelfde die het land decennialang systematisch hebben leeggeroofd en gedegradeerd.

De uitspraken van milieuactivist Erlan Sleur over cyanidegebruik en zware metalen in het stuwmeer, hebben ons opnieuw geconfronteerd met een ongemakkelijke waarheid: Suriname faalt structureel in de bescherming van zijn natuur, zijn water en zijn burgers. Terwijl het stuwmeer levensnoodzakelijk is voor energie, drinkwatervoorziening en ecosystemen, woekert er middenin dit nationale belang een ongecontroleerde goudkoorts met cyanide, arseen en politieke onwil als ingrediënten.

Al enige tijd gaat het gerucht dat bepaalde lieden zich voor onze kust aanhoudend bezighouden met zeeroverspraktijken. Zo zouden schoeners, voornamelijk afkomstig uit Belém, de hoofdstad van de Braziliaanse federale staat, worden geënterd door de ‘piraten’.

De populairste politicus aller tijden in de Surinaamse politiek zet zijn carrière voort in De Nationale Assemblee. Santokhi verklaarde circa een week voor de verkiezingen, geen plaats te zullen nemen in De Nationale Assemblee, als de VHP in de oppositie terecht zou komen. Maar zoals de meeste van zijn beloften die opoffering en nakoming vereisen, heeft ook deze uitspraak tot voorspelbare woordbreuk geleid. Santokhi komt als presumptieve fractieleider van het formaat van zijn fractie in aanmerking voor een salaris dat bijna even hoog is als dat van de president, aangevuld met een aanmerkelijk hoger pensioen en veel meer privileges.