Er wordt al jaren aanhoudend door verreweg de meesten in ons land, geklaagd over de stijgende prijzen van goederen en diensten. En het heeft er zeer veel van dat aan deze opwaartse beweging van prijzen, het einde nog niet in zicht is. En ook hier is er sprake van een oorzaak en gevolg. Wat wij al jaren weten, is dat door economisch en financieel wanbeleid van de vorige machthebbers, de waarde van onze nationale munt, de SRD, ernstig is geërodeerd ten opzichte van de internationaal erkende harde valuta, de dollar en euro. Door de waardedaling van onze munt, moeten we al jaren meer betalen voor geïmporteerde goederen en zijn naar aanleiding van de inflatie, ook de diensten in prijs gestegen. En er zijn slecht weinigen die zich niet realiseren, dat verreweg de meeste goederen die in het land te krijgen zijn, uit import afkomstig zijn. En natuurlijk ook de grondstoffen en halffabrikaten hebben een deviezencomponent. Dat wil zeggen dat veel goederen die hier in kleine fabrieken worden geproduceerd, zonder grondstoffen die met dollars of euro’s worden betaald, niet vervaardigd kunnen worden. Door de oorlog in Oekraïne zijn veel prijzen in het buitenland enorm gestegen. In het zogenaamde rijke Europa, schreeuwt men nu moord en brand, omdat het salaris niet meer voldoende is om rond van te komen door de gestegen prijzen voor goederen en diensten en daarbij zeker inbegrepen de voedingswaren. Heel wat mensen met een minimumloon zijn thans aangewezen op voedselbanken om in de eerste levensbehoeften te voorzien. En door de gestegen energieprijzen zijn ook tal van zaken de lucht in geschoten en is de inflatoire werking binnen de economie duidelijk merkbaar. De prijzen voor fossiele brandstoffen hebben wereldwijd binnen veel staatshuishoudingen een zeer negatief effect en dat natuurlijk ook in Suriname, dat voor een groot deel zijn brandstoffen met harde valuta moet betalen. Dat er thans sprake is van het wederom bijstellen c.q. verhogen van diesel, om hem marktconform te maken, zal snel in de tarieven voor goederen en diensten, merkbaar worden. En dan praten we zeker over het openbaar transport. Hoe langer de oorlog in  Oekraïne duurt, hoe langer  het niet goed beschikbaar zijn van bepaalde voedingswaren zal aanhouden. Bij gebrek aan voldoende voedingswaren afkomstig uit belangrijke productiegebieden, zullen de prijzen niet stabiel blijven, maar gewoon verder stijgen. Gebrek aan verschillende goederen zal de zaak extern alleen maar duurder maken, en dat effect is in veel armere landen met een lage productiesector en een hoge importeconomie, al zeker een jaar voelbaar. We kunnen dan in Suriname blijven klagen over de hoge prijzen, maar staan er niet bij stil, dat importeurs meer euro’s en dollars moeten neertellen om hetzelfde aantal goederen te kunnen kopen en dat tegen een SRD koers die niet stabiel is en zelfs de tendens heeft af en toe verder te stijgen, wanneer de vraag het aanbod overtreft. We mogen onze borst dan daarom ook blijven nat maken voor wat nog komen gaat, zolang de oorlog in Oekraïne voortduurt.