Ernstige evaluatie nodig bij traditionele partijen

De verkiezingen zijn achter de rug en de uitslag is vrijwel duidelijk. Misschien zullen er hier en daar wat kleine verschillen zijn, maar die verschillen zullen absoluut niet leiden tot zetelverlies of winst. De informele uitslag is al duidelijk. Het is overbekend dat de NDP met 26 zetels het voortouw in handen neemt om een coalitie te vormen. Binnen wat vroeger het Front, Nieuw Front en nu V7 heet, is één ding duidelijk. Op de VHP na, hebben alle partijen een vrije val gemaakt. De VHP is van stabiel naar groei gegaan. Een groei van bijkans 30%. Deze groei hadden we ook verwacht, omdat de oranje partij de enige organisatie binnen V7 was die letterlijk door alle lagen van de samenleving ging. Met een landelijke huis-aan-huis campagne en `meet the people’ was al duidelijk dat de VHP de hele kar zou trekken. Ook Pertjajah Luhur was op haar manier bezig. Overduidelijk was, dat deze twee partijen binnen V7 de boel aan het trekken waren. Van de SPA en vooral DA’91, werd niet veel verwacht. Deze partijen deden letterlijk niets en het had er veel van dat ze wilden leunen op de geschiedenis. Eigenlijk balanceert de PL ook op een stukje consolidatie. Maar met de BEP die voorheen 4 had, NPS die voorheen ook 4 had en de rest die niets binnenbracht was de vrije val duidelijk. Men mag nog zoveel aanhalen dat de NDP staatsmiddelen heeft ingezet, het feit is dat Chan en Somo de boel niet alleen konden trekken. Zij waren ook de enige leiders met charisma en dat bleek ook uit de resultaten. Hoe hard het ook klinkt, Gregory Rusland, Guno Castelen, Celsius Waterberg en Winston Jessurun, konden geen potten breken. Men sprak het volk niet aan. Dat zag je ook bij de verschillende massameetings. Alleen wanneer Somo en Chan aan het woord waren, was er ook leven op de vergadering. Nu de verkiezingen achter de rug zijn, zal men zich binnen de afzonderlijke partijen ernstig moeten beraden. Vooral de NPS, een partij van naam en een kleurrijke geschiedenis. Een partij die aan de wieg heeft gestaan van onafhankelijk Suriname en daarna. Men moet nagaan waar de schoen gekneld heeft. Keerpunt vindt dat veel van het leiderschap heeft afgehangen. We durven zelfs te stellen, dat indien de PL en VHP alleen samen zouden zijn gegaan, ze een veel beter resultaat zouden hebben gehaald. Doordat er ruggeklimmers zijn binnen de V7 en toen in het Nieuw Front, zou een optimaal resultaat nooit gehaald kunnen worden. Het is pijnlijk. Wij hoeven ook niet alleen te kijken naar het oneerlijke kiesstelsel, maar moeten de hand in eigen boezem steken. Van DA’91 en SPA is duidelijk dat ze nooit meer terugkeren in de politiek. Ten aanzien van de laatste partij, kan gezegd worden dat de arbeidersklasse totaal geen geloof meer heeft gehad in de SPA. De NPS zal verwoede pogingen moeten doen om het lichtje dat nog aan branden is, niet te laten doven. Onderling gekibbel zal plaats moeten maken. Anders dan kan de frambo plaatsmaken voor iets anders. Het is duidelijk dat V7 nog een poos bij elkaar blijft, maar dat men in deze combinatie zeker niet bij de volgende verkiezingen samen gaat. Het zit er dik in dat ze allemaal hun eigen weg opgaan.

More
articles