FRAUDE IN EIGEN HUIS

Het is toch bar en boos dat je als politieke partij niet eens in staat bent de corruptelingen en fraudeurs buiten de deur te houden wanneer je er eindelijk toe overgaat bestuursverkiezingen te houden. Geeft toch eigenlijk aan wat voor figuren naar binnen zijn geslopen in de partij en dat deze elementen de fraude en corruptie binnen de organisatie alleen maar zullen verhevigen als ze tenminste blijvend de ruimte wordt geboden. Bij de interne verkiezingen van de NDP is overduidelijk naar voren gekomen, dat er zich onregelmatigheden hebben voorgedaan en dat de frustratie en teleurstelling hierover vooral bij de ouderen uit de partij, groot is. Mensen die vanaf de oprichting van de partij in 1987, met lede ogen hebben moeten toezien hoe jongeren die ook deel van de partij zijn geworden, er de hand niet voor omdraaien oneerlijke c.q. frauduleuze handelingen te plegen om hun kandidaten gekozen te krijgen bij de bestuursverkiezingen. De geconstateerde onregelmatigheden waren van dien aard dat naderhand is besloten, de resultaten niet bekend te maken. Er komt naar verluidt een onderzoek van de Centrale Verkiezingscommissie. Maar volgens onze André die altijd alle vuil van de NDP onder de vloermat tracht te vegen, is het niet nieuw dat er bij de interne verkiezingen van de partij zich onregelmatigheden voordoen. Je zou haast zeggen dat het in de ‘aard van het beestje’ ligt om frauduleus en corrupt bezig te zijn en dat zulks overduidelijk tot uiting komt ook binnen de structuren van de partij en de verkiezingen. Gerotzooi met stembiljetten te Tammenga en Flora, zijn overduidelijk geconstateerd. Het lijkt wel een première of een oefenwedstrijd voor wat men van plan is of ons te wachten staat bij de algemene, vrije en geheime verkiezingen die in mei 2020 plaats moeten vinden. Dat men binnen deze partij die de politieke macht in dit land heeft, een dergelijke mentaliteit heeft en bereid is tot het plegen van verkiezingsfraude, dat betekent dat alle kiesgerechtigden in dit land zich zorgen moeten gaan maken over een eerlijk verloop van de verkiezingen in mei 2020, vooral omdat de NDP alles uit de kast gaat trekken om de macht te behouden. Dat men bij de interne verkiezingen van de NDP, vispakketten van de SAIL, een staatsbedrijf, heeft lopen verdelen, geeft aan dat men op grote schaal rommelt en misbruik maakt van staatsmiddelen om in de gunst van de kiezer te blijven. De jongeren die zich frauduleus en provocerend bij de interne verkiezingen van de NDP opstelden, verklaarden geen boodschap te hebben aan de protesterende ouderen uit de partij, omdat ze de backing van de ‘pres’ zouden hebben. Hieruit zou kunnen worden opgemaakt dat de president dit frauduleuze, provocerende en intimiderende gedrag van de jongeren in de paarse partij goedacht of zelfs sanctioneert, hetgeen wij ons maar nauwelijks kunnen voorstellen. Of is het zo dat de eerste burger thans zo moe is van alle problemen in het land en in de partij, dat hij geen zicht meer heeft op wat zich allemaal aan bandeloosheid binnen de organisatie aan het voltrekken is?