DE BUI ZIEN HANGEN

Een kat in het nauw maakt rare sprongen, zegt men in het Nederlands. Ook binnen de Surinaamse politiek zien we dat bepaalde mensen het nu reeds erg benauwd krijgen op weg naar de verkiezingen van mei 2020. Verkiezingen die er zeker dienen te komen, mits men er bij de NDP in het cerebrale, verkeerde plannen zijn of komen die de zaak kunnen verstoren en de grondwet geweld aandoen. Maar dat men bij deze paarse kliek de bui nu reeds ziet hangen, kwam deze week tot uiting bij de aanbieding van een rapport, samengesteld door de Presidentiële Commissie Evaluatie Kiesstelsel aan president Bouterse. In het lijvige rapport springt de wijziging van artikel 7 binnen de kiesregeling er opvallend uit. De voormelde commissie adviseert artikel 7 zodanig te wijzigen, dat een combinatie van politieke organisaties niet langer kan worden gezien als een politieke combinatie die zo aan de algemene, vrije en geheime verkiezingen kan deelnemen. Dus de commissie wenst door wijziging te bewerkstelligen, dat politieke partijen niet langer in combinatieverband deelnemen aan de algemene, vrije en geheime verkiezingen. De NDP wil nu dus de combinatievorming elimineren. De vraag die onmiddellijk rijst, is waarom de NDP nu met een dergelijk initiatief komt. Nou, het antwoord hierop is zeer simpel. De NDP realiseert zich heel goed, dat de oppositionele politieke partijen een enorme groei doormaken en dat ze bij een combinatie in mei 2020, vrijwel zeker als overwinnaars uit de bus komen en de NDP uit het machtscentrum wordt verdreven. Slapeloze nachten krijgen de leiders van deze partij thans en juist daarom worden er tal van scenario’s bedacht om te voorkomen dat oppositionele partijen na mei 2020 aan de macht komen. Halfvolle zalen bij vergaderingen in OCER spreken boekdelen en ook het optrommelen van partijleden en sympathisanten gaat steeds moeilijker en dat veroorzaakt grote bezorgdheid. Maar wat wil je eigenlijk als partij die in de afgelopen ruim 7 jaar heeft gefaald en wanbeleid op ontegenzeggelijke wijze heeft gedemonstreerd. Waarom wens je als partij nu ineens geen combinatievorming meer? Ach, laat de NDP ons een grote break geven. Is de NDP vergeten, dat ze zelf op verschillende momenten op grote schaal tot combinatievorm over is gegaan na de verkiezingen van 1987, die ze overigens op grandioze wijze verloor van het Front voor Democratie en Ontwikkeling. Binnen de huidige grondwet waar ze zelf intensief aan gewerkt heeft, heeft ze meerdere malen in combinatieverband aan de volksraadplegingen meegedaan. Millennium Combinatie en Megacombinatie om maar twee NDP-samenwerkingsverbanden te noemen. Overigens is het zo, dat de grondwet het niet verbiedt in combinatieverband de verkiezingen in te gaan, anders had Bouterse er in oktober 1987 als dictator zeker wel een stokje voor gestoken toen hij bemerkte hoe sterk het Front voor Democratie en Ontwikkeling wel was. De militaire machthebbers kregen zeker wel lusu bere na de massabijeenkomst van het Front voor Democratie en Ontwikkeling in De Olifant, kort voor die verkiezingen. Lusu bere is nu ook wat ze te wachten staat en juist daarom wenst men geen combinatievorming meer. De belangen van de NDP gaan nu keihard spelen en daarom zal men alle middelen aanwenden om aan de macht te blijven. Niets moet ons in de komende maanden verbazen, want de huidige machthebbers willen aanblijven, al zou het moeten leiden tot het instellen van een totaal autocratisch bestuur waarbij parlementaire democratie grof geweld kan worden aangedaan. Gelukkig is het zo, dat bepaalde wijzigingen van het kiesstelsel bij twee derde meerderheid in DNA moeten worden geconcretiseerd en die steun zal de NDP onder deze omstandigheden zeker niet krijgen.