Onze nationale assemblee heeft de Amerikaanse tactiek ontdekt van achterdeurtjes in wetgeving. Zo heeft onder de kleurloze naam ‘geldelijke voorzieningen’, een mengelmoes aan goed en kwaad, de voorzittershamer met een meerderheid gepasseerd. Wie het aan de coalitie vraagt, krijgt te horen dat allerlei mazen in de wet gedicht zijn waarlangs politici zich konden verrijken.

Bij velen leeft de indruk, dat de wereld op zijn kop staat en dat heeft allemaal te maken met demografische verschuivingen, waar veel landen, gelegen op de verschillende werelddelen, mee te maken hebben. West-Europa en ook de Verenigde Staten van Amerika, hebben te maken met economische vluchtelingen en asielzoekers, die via allerlei sluipwegen deze rijke westerse landen proberen te bereiken. West-Europa heeft te maken met veel asielzoekers die overwegend uit het Midden-Oosten en Afrika afkomstig zijn.

Surinamers zijn inmiddels bekend met het straatbeeld van loeiende sirenes en donkere volgauto’s. Regelmatig gaat het om vijf tot zes voertuigen. Een leek kan van

Langer dan negen maanden nadat de mi-nister van Buitenlandse Zaken beweerde dat president Santokhi naar China afreisde om een schuldherschikking ‘te ondertekenen’, heeft de ondertekening daarvan volgens de minister van Financiën, pas midden november 2024 plaatsgehad.

In de afgelopen jaren hebben we steeds gemerkt, dat ministeries in Suriname zwaar veranderen van publieke instellingen naar politieke speelvelden van bepaalde politieke figuren. In Suriname is al geruime tijd een verontrustende trend zichtbaar: ministeries functioneren steeds meer als verlengstukken van politieke partijen en bevolkingsgroepen, in plaats van als neutrale beleidsorganen, die de belangen van alle burgers moeten dienen. Deze toestand, waarbij ministeries worden beschouwd als het eigendom van een politieke partij of individu, ondermijnt niet alleen de democratie, maar belemmert ook de nationale ontwikkeling.

‘Een ondernemer’ gaat volgens de persrechter vrijuit, net als degenen die mede verdacht werden van de feiten en omstandigheden die aanleiding vormden voor een roemruchte strafzaak. Voor de regelmatig met belastingontduiking, omkoping, fraude en mensenhandel in verband gebrachte Robin Hood achter dat flamboyant gebeuren, was het geen moment van bezinning, berouw of bescheidenheid. Nee, de Haïtiaanse Prins van Oranje was breed lachend in opperbeste stemming op de stoep van het strafkanton alwaar hij de pers te woord stond als een bekendheid die een prijs in ontvangst nam.

Met de regelmaat van de klok komen berichten naar voren over frauduleus handelen. Recent verschenen berichten over dubieuze goudtransacties in Suriname. Of er enig wettig en overtuigend bewijs is, valt nog te bezien. Als (forensisch) accountants laten wij ons niet uit over de juridische aspecten van de bewijsvoering. Het meest recent is het bericht over Surinaamse stromannen (of strovrouwen) die heimelijk eigenaar zouden zijn van olietankers die voor de Islamitische republiek Iran olie zouden transporteren. Ook hiervoor geldt dat er wel sprake is van berichtgeving, maar of er wettig en overtuigend bewijs is, laten wij nu in het midden.

Als het gaat om transparantie en verantwoording binnen een regering, dan kan meteen de vraag gesteld worden ‘wie heeft hier het recht om te spreken?’ In de huidige politieke dialoog klinkt de roep om goed bestuur en transparantie luid, vooral vanuit de oppositie. De Nationale Democratische Partij (NDP) voert daarin het hoogste woord met beschuldigingen aan het adres van de huidige regering.

Een deel van de scholen in het binnenland (Sipaliwini), is pas deze maand geopend, terwijl er nog steeds leerlingen zijn die nog steeds geen onderwijs genieten. De scholen werden eindelijk geopend na maanden van onzekerheid. Het leek een positieve ontwikkeling, een kans om de significante achterstand die de kinderen daar sinds de covid-pandemie hebben opgelopen, in te halen.

Uit Cuba, Haïti, Pakistan en Venezuela, stromen jaarlijks grote groepen personen naar Suriname in de hoop aan armoede en onderdrukking te ontsnappen. Veel van hen zijn bereid hard en eerlijk werk te verrichten voor een dak boven het hoofd, een bordje eten en op den duur de kans om iets op te bouwen. Hier, in het land van herkomst of op een volgende bestemming. Hun hoop en hun reis verschillen niet veel van maé, nana en afo, honderd jaar geleden.

Jenny Simons consolideert binnen de gecompliceerde formele structuur van de NDP haar invloed. De partij heeft eerder machtsstrubbelingen gekend. In de periode van overgang van revo-beweging naar een formele politieke partij, toen intellectuelen zoals Brunings en Playfair nog dachten dat er ruimte was voor theorie en ideologie voorbij puur Boutisme. Tijdens de regeertermijn van Wijdenbosch, toen hij meende met het presidentschap, voorzitter Bouterse niet meer nodig te hebben.

De Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM), ooit een trots symbool van onze nationale luchtvaart, bevindt zich nu op een kruispunt waar de toekomst uiterst onzeker lijkt. Het vertrek van Lars de Brabander, amper vijf maanden na zijn aanstelling als onderdirecteur Commerciële Zaken, is het meest recente hoofdstuk in een reeks van tegenslagen en managementkwesties die het bedrijf al jaren achtervolgen. Dit vertrek, gehuld in mysterie en zonder toelichting van de directie, zet de schijnwerpers op de diepgewortelde problemen binnen de organisatie. De redenen achter het vertrek van De Brabander blijven onduidelijk, maar bronnen wijzen op afspraken die door de SLM niet zouden zijn nagekomen.

Op de hoek van de Anton Dragtenweg en Kasoedjieweg nabij de bushalte, wordt de berg vuilnis steeds groter. Een rek voor het plaatsen petflessen wordt misbruikt voor het storten  van huisvuil, hetgeen zorgt voor stank en ongedierte.

De verloedering en teloorgang van de Toren van Financiën neemt geen keer. Het stilstaand uurwerk, de volledig verdwenen koperen beplating en nu het verdwijnen van zelfs de beplating van de bekroning op de koepel, vormen een trieste metafoor van onderwaardering voor ons cultureel en bestuurlijk erfgoed.

In Suriname zijn de negatieve gevolgen van de politieke inmenging in parastatale bedrijven een alom bekend probleem, dat aanhoudend tot inefficiëntie en stagnatie leidt. Met elke nieuwe regering, vindt er een wisseling van de wacht plaats: nieuwe, politiek aangestuurde benoemingen worden gedaan in de top van staatsbedrijven, wat het begin markeert van een nieuwe, maar vaak inefficiënte koers.

Als je 44 jaar lang alleenheerser bent geweest over eerst de groene en later de paarse horde, en door omstandigheden allen bekend, niet langer op je troon kan plaatsnemen, is het niet verwonderlijk dat de horigen, die jaren achtereen het dichtst bij het vuur hebben gezeten, zeker van mening zijn in aanmerking te moeten komen plaats te nemen op de troon.

De recente ontwikkelingen in Suriname zijn zowel divers als uitlopend, en geven een verontrustend beeld van het huidige bestuur en de staat van het land. Terwijl sommige positieve signalen, zoals de verbetering van de kredietwaardigheid door Moody’s en de presentatie van de FID op 1 oktober, door de autoriteiten worden gepresenteerd als successen, blijven de fundamentele sociale problemen onopgelost.

Het protest en de stakingen van medewerkers van het Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS), hebben de aandacht gevestigd op het ontstaan van een zorgwekkend patroon, namelijk dat cruciale zorg- en onderwijsprofessionals herhaaldelijk in opstand moeten komen, voordat de overheid hun belangen serieus in overweging neemt.

Het besluit van Suriname om geen nieuwe leningen te verbinden aan toekomstige olie-inkomsten, is naar onze mening op het eerste gezicht zeer verstandig. Wij denken dat dit besluit van de minister van Financiën, Stanley Raghoebarsing, gebaseerd is op het vermijden van voorverkoop of leningen om de toekomstige inkomsten niet te belasten en het getuigt van terughoudendheid.  Aan de andere kant kan deze strategie risico’s met zich meebrengen in een volatiele olie-industrie en een onvoorspelbare wereldeconomie.

De Stuurgroep State-Owned Enterprises heeft over 163 entiteiten een advies uitgebracht. Het eerste dat opvalt, is hoe weinig het volk door de jaren heen door verschillende regeringen geïnformeerd is over waar de staat allemaal betrokken bij is. Terwijl het International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ) en de BBC omstandig rapporteren over de verdenkingen van witwassen tegen Kaloti, is de Surinaamse staat actief belanghebbend bij Suriname Kaloti Mint House.