Ongeveer twee jaar geleden verklaarde de toenmalige minister van Onderwijs en Volksontwikkeling, dat zeker 40 procent van de Surinaamse bevolking, niet verder komt dan het niveau van de vierde klas lagere school. Een schokkende waarneming en vermelding van de minister, die niet alleen wijst op een ernstig probleem in het onderwijssysteem, maar ook op de kwetsbaarheid van een groot deel van de samenleving bij het maken van belangrijke keuzes—zoals het stemmen. In aanloop naar de verkiezingen van 25 mei 2025 is het heel belangrijk, dat juist deze groep goed wordt begeleid bij het maken van een goede en weloverwogen keuze.

Het Constitutioneel Hof heeft in de korte periode sinds zijn actief functioneren, een behoorlijke impact gehad op Suriname. Van de eerste stappen richting een evenredig kiesstelsel, tot het binnen de perken houden van een waarborgsom voor de verkiezingen en het finaal afrekenen met de Amnestiewet, zijn de uitspraken van invloed geweest op de rechtsontwikkeling en de maatschappelijke gebeurtenissen.Het Constitutioneel Hof is qua rechtsstaatgedachte, qua trias politica en qua staatsbestuur geen perfect instituut.

De recente uitlatingen van dr. Vishnu Doerga, organisator van de International Business Conference (IBC) en voorzitter van de Kamer van Koophandel Suriname-Guyana (SGCC), zijn naar onze mening niet alleen ongepast, maar ook gevaarlijk voor de diplomatieke verhoudingen tussen Suriname en Guyana.

Migranten uit Cuba, Haïti en Venezuela, belanden na aankomst in Suriname, helaas in een vicieuze cirkel. De onzekere status maakt legaal verdienen onmogelijk. Stil zitten betekent vergaan. Dus belandt men in het grijze circuit. Daar is men prooi en slachtoffer van iedereen, want alle bescherming ontbreekt.

De leden van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven, stellen dat corruptie en informele praktijken, het belangrijkste obstakel vormen voor zakendoen in Suriname. Corruptie komt in misselijkmakende vormen voor en is overal. Steekpenningen hebben een niveau bereikt, waarbij hele afdelingen of instituten tot geldmachines omgetoverd zijn. Degenen die op papier de invloed hebben om toezicht te houden en te corrigeren, ontbreekt het gezag om de maatregelen te nemen die nodig zijn om schoon schip te maken. Sommigen vrezen voor hun leven.

Suriname bevindt zich in een race tegen de klok om nog te kunnen voldoen aan de eisen van de Europese Unie (EU) met betrekking tot de bestrijding van illegale visserij. Minister Parmanand Sewdien van Landbouw, Veeteelt en Visserij heeft benadrukt, dat het land binnen de gestelde deadline moet handelen om sancties te voorkomen.

 Begin februari leken de hoogtijdagen van het Boutisme even te herleven, toen de vrijspraak van Ashwin Adhin bevestigd werd door het Hof van Justitie. Zijn metgezel in een luidruchtige, maar povere NDP-stoet, was niemand minder dan Ramon Abrahams, die onlangs naast de trofee van opvolging greep. De twee imitaties van Bouterse en advocaat Kanhai, die tot twee keer toe Bouterse geen vrijspraak kon bezorgen, kregen even weer de kans om het geheel dunnetjes over te doen.

De recente beleidswijzigingen van de Amerikaanse president Donald Trump, kunnen aanzienlijke implicaties hebben voor de georganiseerde criminaliteit die zich richt op de grootschalige cocaïnehandel, met name vanuit Nederland, België en Dubai.

De recente gegevens van het Verkeersveiligheidsinstituut (VVI), tonen een zorgwekkende toename van verkeersslachtoffers in Suriname. In 2024 waren er 78 verkeersdoden, een stijging van 9 ten opzichte van het jaar 2023. Van de 78 slachtoffers waren 30 bromfietsers, wat het overduidelijk maakt dat bromfietsers het grootste risico lopen in het verkeer.

Met de verkiezingen in zicht, wordt de toon van het politieke spel veel belovend. President Santokhi verzekerde eerder deze week tijdens een VHP-wijkvergadering in Welgelegen, dat de portemonnee van de burger nu aandacht krijgt. De AOV-uitkeringen zullen stijgen, de belastingvrije grens wordt verhoogd en misschien wel de meest geruststellende belofte: de stroomtarieven zullen niet stijgen.

De minister van Financiën en Planning, Stanley Raghoebarsing, zegt dat Suriname er macro-economisch beter voor staat. De regering heeft opgeruimd, de chaos van de vorige regering rechtgetrokken, en hoewel de financiële middelen nog beperkt zijn, zou de economie volgens de bewindsman nu stabieler zijn. Maar is dat wel zo? Is de staat écht gered of wordt ons een tijdelijk succesverhaal voorgeschoteld?

De politieke finale is aangebroken. Corruptie werkt als een rode lap op een stier in deze periode. Daarnaast is er een behoorlijk bestand aan dossiers, dat bij het volk ongemakkelijk ligt. Gevoelsmatig zijn er te veel tarantula’s die hun harige poten door zijdeurtjes steken, die de regering voor ze op een kier laat staan.

Soms is de waarheid schokkend. De voorzitter van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES), merkte tijdens de nieuwjaarsreceptie op, dat actuele data over werkgelegenheid ontbreken. Op basis van internationale bronnen moet vastgesteld worden dat de werkloosheid hoog is. Hoe is het mogelijk, beleid te maken of te beoordelen zonder behoorlijk zicht te hebben op de beroepsbevolking en de betrokkenheid van burgers?

Met de verkiezingen in zicht, wordt de toon van het politieke spel veel belovend. President Santokhi verzekerde eerder deze week tijdens een VHP-wijkvergadering in Welgelegen, dat de portemonnee van de burger nu aandacht krijgt. De AOV-uitkeringen zullen stijgen, de belastingvrije grens wordt verhoogd en misschien wel de meest geruststellende belofte: de stroomtarieven zullen niet stijgen. Maar hoe realistisch zijn deze uitspraken nog? En nog belangrijker: waarom komen deze toezeggingen nu pas?

Met minder dan honderd dagen te gaan voor de algemene vrije en geheime verkiezingen, is de Surinaamse politieke arena in een soort beroering, door het schandaal rond de gronduitgifte aan de stichting van minister Delano Landvreugd. Inmiddels is besloten, het perceel dat eerder was toegewezen aan de Stichting Excellence Topsport Talentschool, opnieuw in de boezem van de staat te brengen.

Grondconversie zorgt voor de grootste en goedkoopste leegverkoop van overheidsgrond in de geschiedenis van Suriname. Gronduitgiften met een tijdelijk karakter en met voorwaarden, worden dagelijks het volle eigendom van particulieren, zonder dat er enig gericht ruimtelijk ordebeleid of sociale gelijkheidsgedachte aan ten grondslag ligt.

Tijdens een drukbezochte Fiyari Oso-bijeenkomst, benadrukte president Chandrikapersad Santokhi, het belang van de verkiezingen van 2025 als cruciaal voor de economische en sociale toekomst van Suriname. De president en VHP-voorzitter schetste de uitdagingen waarmee het land wordt geconfronteerd en riep op tot eenheid en samenwerking, om zo een weg te banen naar herstel en duurzame ontwikkeling.

Het pand van het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport (ROS), dat sinds november vorig jaar in erbarmelijke staat verkeert door de hevige rukwinden die het dak hebben weggevaagd, vormt een dringende uitdaging op het gebied van veiligheid en stadsvernieuwing. Hoewel minister Riad Nurmohamed van Openbare Werken vorig jaar heeft aangegeven, dat het pand in 2025 gesloopt zal worden, blijft de vraag waar de financiële middelen vandaan moeten komen om deze sloop daadwerkelijk te realiseren.

De recente aanschaf van een aantal nieuwe ambulances door de Surinaamse regering, lijkt op het eerste gezicht een positieve stap in de richting van een versterkte gezondheidszorg. Het overhandigen van de sleutels op 16 januari aan diverse gezondheidsinstellingen, met de ambitie de toegang tot spoedeisende zorg te vergroten, klinkt als een welkom initiatief.

Het wordt tijd dat heel Suriname bewust wordt van de lamlendige en foute rol van de NPS in de afgelopen 50 jaar. Zelf wil de NPS alsmaar niet begrijpen, wat voor ellende zij heeft veroorzaakt in Suriname. Rusland denkt dat alles verdwijnt, als hij alles weglacht of arrogant wegwuift.

Jennifer Geerlings-Simons zit een partij voor, waar de informele structuren vanaf dag één, altijd het werkelijke gezicht geweest zijn van de beweging, en wat op papier verscheen, altijd ten doel en ten dienste heeft gestaan van één persoon: Desiré Delano Bouterse. Geerlings-Simons was de zoveelste in een lange rij aan intellectuelen en ideologen, van Van Mulier tot Chin-A-Sen, van Haakmat tot Hoefdraad, van Wijdenbosch tot haarzelf, die de etalage moesten versieren, om zijn macht verteerbaar te maken voor een hongerig en verhongerend volk.