Santokhi wordt nu verweten, dat hij in aanloop naar 2020, heleboel beloftes had gedaan die hij deels niet is nagekomen. Critici doen voorkomen alsof zij hierover verbolgen zijn, omdat zij zo begaan zijn met het landsbelang. Maar diep achter die argumenten liggen andere motieven variërend van persoonlijke belangen en nyangs die misgelopen zijn tot puur racisme en wrok.

Korpschef Bryan Isaacs benadrukte recentelijk de noodzaak van meer aandacht voor de mentale gezondheid van politieambtenaren. Met zijn uitspraak: ‘’It is okay to say I’m not okay‘’, onderstreepte hij het belang van het bespreekbaar maken van psychische problemen van leden binnen het Korps Politie Suriname (KPS).

De opening van de Eduard Alexander Gummels International Airport (EAG) markeert een belangrijke stap in de luchtvaartinfrastructuur van Suriname, met de nadruk op het ondersteunen van de olie- en gasindustrie en private invloed. De vooruitgang die is geboekt met de oprichting van een nieuwe internationale luchthaven geeft aan, dat het Surinaams bedrijfsleven als speler in de regio, serieuze stappen onderneemt.

De uitkering van de beloofde verhoging van SRD 250 voor mensen met een beperking, is vooralsnog uitgebleven. Terwijl de regering begin maart volmondig instemde met de verhoging van de financiële tegemoetkoming van SRD 2500 naar SRD 2750, is de betaling uitgebleven. Volgens Aniel Koendjbiha-rie, voorzitter van de Stichting Wan Okasi, tast men in het duister over de reden van deze ‘vertraging’.

De regering heeft met de invoering van de SRD 800 studietoelage, een stap gezet in de richting van een financiële verlichting voor studenten. Volgens Hakiem Lalmahomed, voorzitter van de presidentiële werkgroep Uitbetaling SRD 800 Studietoelage, verloopt de uitbetaling soepel en zijn de meeste technische problemen inmiddels opgelost.

President Santokhi en vicepresident Brunswijk maken dagen waarbij zij ontmoetingen met internationale rivalen balanceren met openingen, opleveringen, interviews, ondro-oso’s en massameetings. De beloften stapelen zich op met hetzelfde gemak van de tong als de leugens, de toon is optimistisch, de glimlach een teken van tevredenheid en extraversie. Men put er duidelijk energie uit om rond de mensen te zijn.

Suriname heeft een vreemdelingenwet en een vreemdelingenbesluit die voor eenieder, vrij duidelijk moeten zijn. Hoe die in de praktijk worden toegepast, geeft wel aanleiding er een aantal vraagtekens bij te plaatsen. Dat vreemdelingen Suriname voor korte en of langere tijd bezoeken, is voor eenieder duidelijk. Hoe deze mensen binnenkomen, kan ook op verschillende manieren.

Losgeraakte koperen platen van de  zwaar beschadigde koepel op het monumentale Torengebouw aan de Tamarindelaan tegenover het Onafhankelijkheidsplein, komen onherroepelijk naar beneden als er nu niet snel door de overheid wordt ingegrepen.

De recente uitlatingen van de Amerikaanse speciale gezant voor Latijns-Amerika, Mauricio Claver-Carone, geven duidelijk aan, dat de Verenigde Staten zich vastberaden opstellen in de ondersteuning van Guyana’s soevereiniteit, vooral gezien de toegenomen spanningen met Venezuela.

De regering verhoogt eigendunkelijk de arbeidskosten voor ondernemers, zonder de arbeidsproductiviteit te verhogen, terwijl de lonen van landsdienaren hetzelfde blijven. Dat alleen al brengt in een land waar de overheid het midden- en kleinbedrijf voorbijstreeft qua aantal arbeidsplaatsen, aan het licht dat de intenties van de regering over dit onderwerp, allesbehalve zuiver zijn.

Met minder dan 50 dagen te gaan tot de algemene verkiezingen, lopen nog altijd 9.600 kiesgerechtigden rond met een ongeldige ID-kaart. Volgens het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB) zijn deze personen er niet in geslaagd, hun oude ID-kaarten te vervangen door een elektronische identiteitskaart (e-ID). Hoewel dit slechts 2 procent van het totale aantal kiesgerechtigden betreft, valt het probleem niet te onderschatten.

In aanloop naar de verkiezingen van 2025, is het politieke debat in Suriname opnieuw ontaard in moddergooien. De recente woordenwisseling tussen NDP-voorzitter Jenny Simons en ABOP-leider Ronnie Brunswijk, toont aan hoe politici elkaar liever zwart maken, dan met concrete plannen te komen. Brunswijk beweert dat de NDP zonder ABOP nooit aan de macht was gekomen en herinnerde eraan, dat Ingrid Bouterse dankzij de steun van ABOP, first lady werd.

De Surinaamse verkiezingen op 25 mei 2025 markeren een belangrijk keerpunt, niet alleen politiek, maar ook economisch. Met de eerste grote offshore olieproductie in aantocht en miljarden dollars aan verwachte inkomsten, zal de nieuwe regering beleid moeten ontwikkelen dat zowel de toekomst van de energiesector als de nationale economie bepaalt.

President Chandrikapersad Santokhi heeft aangekondigd, dat meer mensen koopkrachtversterking zullen ontvangen. Dit deed hij afgelopen maandag bij het startsein van de bouw van de dam te Weg naar Zee. De algemene oudedagsvoorziening (AOV) en bijstand voor mensen met een beperking is al verhoogd, en studenten vanaf 18 jaar, kunnen binnenkort rekenen op een maandelijkse ondersteuning van SRD 800. Ook vakbonden worden betrokken bij gesprekken om de koopkracht van werkenden te versterken.

Suriname heeft als land een redelijke reputatie in de wereld, als het gaat om migratie. Wij zitten niet in een ideologische hoek die ons onmiddellijk blokkeert, zoals Cuba en China. We leveren nog aardig wat goed voorbereide studenten af, die later als hoogopgeleiden, kennis en productie bijdragen aan grote economieën. En hoewel er soms wat rotte appels tussen zitten, reizen we niet massaal af naar Europa of de Verenigde Staten om daar georganiseerde misdaad en geweld te gaan bedrijven op grote schaal.

In juli 2020 vroeg Bouterse aan Santokhi, om een maand eerder de regeermacht over te nemen. Salarissen en vakantiegeld konden niet uitbetaald worden. Niemand wilde de uittredende regering geld lenen. Alles zat muurvast. Er kon nergens meer aangeklopt worden. Zakelijk Suriname was klaar met tien jaar aan wanbeleid, en internationaal kregen de lange rijen aan geldschieters, die tegen woekerrentes bereid waren met Hoefdraad in zee te gaan, al lang niet meer wat hen beloofd was.

Het onderwijs staat opnieuw onder druk. Leraren van de Scholengemeenschap Nickerie (SGN) en technische scholen, hebben hun werk neergelegd uit protest tegen het uitblijven van betalingen voor gemaakte overuren. Sommigen wachten al zes maanden op de rechtmatige vergoeding. Terwijl de staking zich uitbreidt, blijft de minister van Onderwijs volhouden, dat er geen geld is om extra middelen vrij te maken.

Op weinig plaatsen komt het onbehoorlijke bestuur van de vorige regering zo duidelijk tot uitdrukking als in de financiële cijfers van de Centrale Bank van Suriname, CBvS. Een centrale bank vormt immers een schier onuitputtelijke bron van fopgeld voor een regering die onvoldoende inkomsten heeft om haar mooie beloftes waar te maken, alle spaarpotjes heeft leeggemaakt en niet nog meer leningen kan afsluiten. Uiteindelijk wordt daarvoor de rekening gepresenteerd aan de belastingbetaler. Voor niets gaat de zon op.

Sinds 28 februari van dit jaar, voeren de bushouders van het Nationaal Vervoer Bedrijf (NVB) actie door niet betaalde rekeningen. Terwijl zij hun inkomsten mislopen en de vaste lasten doorlopen, blijft de regering in gebreke. De bushouders voelen zich genegeerd en stellen dat de overheid geen rekening houdt met het volk. De staking heeft directe gevolgen voor duizenden burgers, die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer.

Het loopt de spuigaten uit met presidentiële commissies en werkgroepen. Van de wildgroei van deze clubs tot de bezoldiging van hordes aan leden, tot de bizarre gezagsrelaties tot de bestaande departementen en de belangenconflicten van leden, is er een gordiaanse knoop ontstaan tijdens de regering Bouterse, die alleen maar verder is verward tijdens de regering Santokhi.

Gillmore Hoefdraad presenteert zichzelf in zijn laatste woord als een slachtoffer van politieke vervolging, maar de realiteit is dat zijn beleid Suriname financieel aan de afgrond heeft gebracht. De voormalige minister van Financiën en ex-governor van de Centrale Bank van Suriname, heeft een spoor van economische vernieling achtergelaten, terwijl hij nu beweert, onschuldig te zijn.