De bloedbank van het Surinaamse Rode Kruis zit in de gevarenzone. Niet figuurlijk, maar letterlijk. Zonder voldoende bloeddonoren en zonder solide financiering, kan de bloedbank niet genoeg bloed leveren. De signalen zijn er al: achterstallige betalingen van ziekenhuizen, stijgende operationele kosten in vreemde valuta en een schuld van het Academisch Ziekenhuis van ruim SRD 5,5 miljoen.

Op 17 juli sprak Harish Monorath, de kersverse minister van Justitie en Politie, de inmiddels bekende woorden: “Unu no musu test mi.” Het was een krachtige waarschuwing aan criminelen in Suriname. Met een uitgesproken zerotolerancebeleid beloofde hij paal en perk te stellen aan de toenemende criminaliteit en het vertrouwen tussen burgers en politie te herstellen.

In Suriname hebben sommige voertuigen een reputatie. Soms door hun betrouwbaarheid, soms door hun uiterlijk, maar in het geval van de Toyota Mark X, gaat het om iets heel anders. Wie de nieuwsarchieven van de afgelopen jaren doorbladert, ziet een patroon dat bijna niet meer toeval kan zijn: keer op keer duikt de Mark X op in berichten over kapotte EBS-masten, donkere wijken en technici die ’s nachts opgeroepen worden.

Het blijft een trieste realiteit in Suriname, het systeem dat betrekking heeft op de BaZo-kaarten en ooit bedoeld was om burgers toegang te geven tot gesubsidieerde medische zorg. Dit systeem is bijna een zorgenkind geworden. Lange wachttijden, uitvallende systemen, gebrekkige dienstverlening en zelfs gevallen van onofficiële betalingen, zetten burgers klem.

In De Nationale Assemblee werd tijdens de begrotingsbehandeling duidelijk, dat de begrotingen van zowel het Hof van Justitie als het Openbaar Ministerie (OM), fors zijn gestegen. Voor het Hof van Justitie gaat het om een toename van 117 procent, voor het OM zelfs om 196 procent.

In Wanica is er onrust ontstaan over de plannen voor het opzetten van een industrieel goudverwerkingsbedrijf midden tussen woningen, een kinderopvang en een polikliniek. Bewoners vrezen dat de komst van Gold Grams N.V., hun gezondheid in gevaar kan brengen door mogelijke kwikemissies.

Naarmate de tijd vordert, wordt steeds duidelijker, welke stijl de nieuwe regering zich eigen maakt. Voor sommigen die nog steeds in een roes leven, lijkt alles fris en vernieuwend. Maar wie met nuchterheid en een kritische blik kijkt, ziet dat er in feite weinig veranderd is. Tot op heden ontbreekt er nog steeds een coherent nationaal beleidsplan, het fundament om als regering geloofwaardig en eensgezind naar buiten te treden.

Met de geplande productie van het GranMorgu-project voor onze kust, staan wij op de drempel van een economische doorbraak. De aankondiging van Patrick Pouyanné, CEO van TotalEnergies, onlangs tijdens hun kwartaalvergadering, dat de productie mogelijk tot 240.000 vaten per dag kan oplopen, hoger dan de oorspronkelijk voorziene 220.000, benadrukt het potentieel van Surinames offshore industrie.

 Minister Stephen Tsang van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening, heeft de bouw van de nieuwe vergaderzaal  van De Nationale Assemblee, DNA, aan de Grote Combéweg voor de periode van een maand stilgelegd. De bewindsman wenst zich uitvoerig te laten informeren over al hetgeen te maken heeft met dit bouwwerk, dat op zeer dubieuze wijze en ondanks de vele protesten, toch onder de vorige regering werd aangevangen. 

De president van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB) heeft het onlangs netjes gezegd: de bank zal het uiteindelijke besluit van de Surinaamse regering in de kwestie Van ’t Hogerhuysstraat respecteren. “Wij respecteren de soevereiniteit van het land”, benadrukte hij, met de diplomatieke toevoeging, dat de IDB zich wel aan haar eigen wetten en regels moet houden.

Dit is het beeld dat je krijgt bij hevige regenval in de Christoffel Kerstenstraat, een zijstraat van de Kankantriestraat. Bewoners klagen al jaren over de beroerde afwatering in deze straat. Maar voor deze straat en de bewoners heeft men geen tijd. Misschien moet er eerst een minister in deze straat woonachtig zijn om de riolering en afvoer van overtollig hemelwater goed te regelen.

Vrijwel naast het Torengebouw aan de zijde van de Mr. J.C. de Mirandastraat, staat een standbeeld van Mr. J.C. de Miranda. Mr. J.C. de Miranda was in leven jurist en politicus, later lid van het Hof van Justitie en in 1956 enkele maanden president van het voormelde Hof. Vanaf 1932 tot 1938 lid van de koloniale staten.

Als oud-collega van veel ambtenaren – opgeleid in het toenmalige opleidingscentrum aan de Commewijnestraat – en als voormalig hoofd Communicatie bij een hoogst verantwoordelijke organisatie, heb ik jarenlang in nauwe samenwerking met de politieorganisatie gefunctioneerd. Ons gezamenlijke doel was altijd, het publiek correct, tijdig en transparant te informeren.

Een regering treedt aan. De breedste coalitie met het grootste aantal partijen ooit. Een broos netwerk van een samenwerking van samenwerkingen en zijdeurtjes naar zijpoortjes. En dus maakt de dirigent de belofte iedereen een eerlijke kans te bieden en partijpolitiek aan een kant te laten.

In de afgelopen tien jaar hebben parlementaire debatten een opvallende verandering ondergaan. Waar discussies kenmerkend waren door inhoudelijke argumentatie, onderbouwd met feiten en gericht op het agendapunt van dat moment, zien we tegenwoordig een heel ander afwijkend beeld.

Tijdens een recent parlementair debat, sprak NDP-parlementariër Ebu Jones harde woorden, over wat hij “kameleonachtige gedragingen” noemde. Zijn boodschap was, dat hij geen hypocriet gedrag wenst te hebben in het bestuurlijke. Het is volgens hem hypocriet, om nu hevig te protesteren tegen het ontslaan of vervangen van hoge functionarissen, handelingen dezelfde praktijk in het verleden zonder overleg werden toegepast.

De scheidende korpschef Isaacs heeft bij zijn vertrek een rake opmerking gemaakt. Hij stelde, dat de functie van korpschef géén politieke functie is. En hij heeft volledig gelijk. Sterker nog, geen enkele functie, behalve die van president, vicepresident en leden van De Nationale Assemblee, zou in essentie politiek verbonden moeten zijn.

Lid van de ‘klas van 2017’ van activisten, mevrouw (en inmiddels meester) Xaviera Jessurun, is onderdeel van internationale rapportages. Zij was één van de indieners van de aangifte tegen Gillmore Hoefdraad, toenmalig minister van Financiën, die uiteindelijk veroordeeld werd en tot op de dag van vandaag, voortvluchtig is. Jessurun omarmde het imago van voorvechter van het volk, in diverse interviews.

Met de beëdiging van vijftien leden van de Staatsraad door president Jennifer Simons, is een nieuwe zittingstermijn voor dit belangrijke adviesorgaan van start gegaan. De ceremonie, gehouden op het Presidentieel Paleis, was plechtig en doordrenkt van woorden als ‘goed bestuur’, ‘samenwerking’ en ‘transparantie’.

 In verband met de jongste berichten inzake een helikopter  en een vermeende hoeveelheid goud, die uit de helikopter zou  zijn vermist, en er zelfs in de gemeenschap zou zijn gesuggereerd, dat leden van  het Korps Politie Suriname, KPS, die een onderzoek in deze zaak pleegden, haar deels zouden hebben verduisterd, klapte de voorlichting van de politie uit de school.

Al jaren weten we het, en toch verandert er nauwelijks of helemaal niets. Suriname investeert veel te weinig in zijn onderwijs. Terwijl de regionale norm ligt tussen de 15 en 20 procent van het bruto binnenlands product (bbp) voor onderwijsinvesteringen, halen wij amper 10 procent. Dat is geen acceptabel verschil, maar een structureel tekort dat ons hele onderwijssysteem verzwakt.