Onze leraren en verpleegsters trekken in groten getale naar het buitenland. Degenen die achterblijven, bereiken massaal de callcenters en laten het klaslokaal en de ziekenzaal achter voor een betere beloning. Ook personeel van de gewapende machten dat de opleiding heeft afgerond, is welkom in het buitenland, zowel bij de politiediensten als in de beveiliging. Voor een deel wordt betaald voor de bereidheid om bepaald werk te doen, terwijl het andere deel te maken heeft met het feit dat de vooropleiding, ondanks kinderziekten en terugval, nog altijd behoorlijk degelijk en gerenommeerd is.

De gebroeders Brunswijk vertrouwen hun eigen schaduw niet. En daar is goede reden toe. Een kleurrijk leven, dat hen zonder al te veel ouderwets ‘werk’ tot multimiljonairs en onbegrensd machtige mannen maakte, leerde hun om wantrouwig te zijn. Het aantal doden waar Ronnie door de jaren heen verantwoordelijk voor is, is niet op twee handen te tellen. En met een drugsveroordeling in den vreemde, is hij persoonlijk niet reisgraag.

De Wet Centrale Bankwezen 2022 werd in april 2023 aangenomen onder druk van het IMF-programma ‘Extended Fund Facility’. De wet moest de Centrale Bank van Suriname beschermen tegen precies datgene wat nu opnieuw dreigt te gebeuren: politieke bemoeienis die de onafhankelijkheid van het instituut ondermijnt. Zowel de regering, De Nationale Assemblee als de Centrale Bank zelf,

Minister Bee van Binnenlandse Zaken (BiZa), meent een loonlijst van 7000 monden te moeten voeden. Een schrikbarend aantal van meer dan 10 procent van het totale ambtenarenapparaat. En terwijl alles wat incidenteel rondzwerft, zoals verkiezingspersoneel, hier en daar een personeelslid van een van de driehonderd commissies en een ter beschikking gestelde politieke parastatale topper,

Ik kreeg even de neiging om triomfantelijk te zeggen: ik had dit voorspeld, maar er is weinig reden voor zulke gevoelens. Hellings en Atompai die door Rusland werden binnengehaald als ikonen van zijn “nyun pasi” gaan hun eigen weg op. De zoveelste mislukte berekening van Rusland. Zijn politieke loopbaan is bezaaid met mislukte berekeningen: eerst met dan zonder DVF, van Mapane naar De Olifant, in en uit de coalitie,

Zeg over Bouterse wat je wilt – en er is genoeg te zeggen – maar er was een directheid over taboes in de politiek, die je zelden bij andere politici terugziet. Toen bij zijn aantreden als president het begon op te vallen dat de bodem van de pot geschraapt werd om tot de laatste OCER-dweil aan werk te helpen, zei hij doodleuk: “Wij moeten onze mensen accommoderen.”

Het inkt op onze kritiek over cosmetisch te aantrekkelijke cijfertjes van de autoriteiten was nog niet droog, of de achtervolging met vuurwapengeweld over een ripdeal, die eindigde tot voor de deur van een politiebureau, werd in rap tempo gevolgd door het nieuws van nog meer ontsnappingen: dit keer jeugddelinquenten.

Nu de 50-jarige onafhankelijkheidsviering achter ons ligt en het bezoek van het koningspaar voorbij is, keert het land langzaam terug naar de orde van de dag. Officiële cijfers van het ministerie van Justitie en Politie wijzen op een daling van de criminaliteit, maar wie de nieuwswebsites volgt, ziet een ander beeld. Roofovervallen, drugsvangsten, inbraken en zelfs het overlijden van een politieagent: de berichten stapelen zich op en geven reden tot bezorgdheid.

De afgelopen weken was het weer raak. Ondanks twee roofovervallen nabij het stuwmeer, waarvan één met schotverwondingen, een overval op een winkel aan het Molenpad en eentje aan de Paul Faveryweg, een overval op een woning aan de Commissaris Roblesweg, een overval op een carwash te Ephraimzegen en de ontsnapping van drie arrestanten uit het cellenhuis te Meerzorg,

In het recente nieuws presenteert de zogeheten werkgroep Luchtvaart zich plotseling als een soort ‘nieuwe CASAS’. Dat is een misleiding van formaat. Een commissie hoort uitsluitend onderzoek te doen, te constateren, te rapporteren en te adviseren aan het orgaan dat haar heeft ingesteld. Niets meer niets minder.

December moet een maand van licht zijn, maar in Suriname kleurt het einde van het jaar opvallend vaak wit. Niet door sneeuw, maar door cocaïne. Terwijl elders kerstverhalen de gemoederen vullen, worden wij geconfronteerd met politie-invallen, achtervolgingen, internationale operaties en politieke rechtvaardigingen van dodelijk geweld.

Het bezoek van de Kroon ligt achter ons. Ondanks de poëzie van Bronto, de gerichte eis van Pawiroredjo en het protest van Jones, is het uur van symboolpolitiek gekomen en gegaan, met net zoveel vooruitgang voor Suriname als een ACS-conferentie van Ramdin of Chans bezoek aan China. De Kroon heeft het volk bewust met lege handen achtergelaten en president Simons met legitimiteit, verder het wereldtoneel op geholpen. Legitimiteit die een bekroning had moeten zijn van de speciale relatie van het presidentieel politiek huis van Santokhi en Ramdin met het Huis Oranje-Nassau. Maar één zetel aan Bouta-nostalgie gooide roet in het eten.

Volkshuisvesting en woningnood zijn al sinds de invoering van het algemeen kiesrecht, het onderwerp van uitdagingen en van wilde beloften van politici. Met zijn gebruikelijke mitsen-en-maren-taal, heeft de vicepresident in een interview met een Nederlandse radio-omroep, de ambitie uitgesproken in deze regeertermijn, gemiddeld 1000 woningen per jaar te bouwen. Rusland kent de realiteit van het dossier.

Suriname ervaart de laatste jaren significante migratiestromen via de Johan Adolf Pengel Internationale Luchthaven en andere toegangspunten, met name van reizigers uit Cuba en andere Latijns-Amerikaanse landen.

De plotselinge ontheffing van meerdere directeuren binnen het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC), roept serieuze vragen op. Niet alleen bij betrokkenen, maar bij vrijwel iedere weldenkende burger. Want als bijna de volledige top van een ministerie in één beweging wordt verwijderd, mag de samenleving op zijn minst verwachten, dat de regering duidelijk maakt wat er precies speelt.

De regering Simons beweegt in de richting van voedseldistributie op scholen. Het onderwerp is een mijnenveld voor meerdere regeringen. Niet in de laatste plaats vanwege de nyan patu en zweefteki die zich iedere keer bij de combinatie van mofinawans en grote overheidsuitgaven, weer herhalen.

De discussie rond de 500.000 SRD die elk ministerie ontvangt voor jaarafsluitingsactiviteiten, legt opnieuw een dieper probleem bloot, namelijk de manier waarop de overheid omgaat met schaarse middelen in een periode van grote economische malasie.

Het staatsbezoek van koning Willem-Alexander en koningin Máxima aan Suriname, heeft de afgelopen week veel aandacht getrokken. Niet alleen wegens de historische en diplomatieke betekenis, maar ook omdat een oude uitspraak opnieuw viraal ging: een fragment uit 2020, waarin Desi Bouterse, nu wijlen, toentertijd voorzitter van de NDP, waarschuwde, dat “de stad hermetisch zou worden afgesloten

Tijdens een recente lezing in het PALU-centrum, liet Sandew Hira weinig aan de verbeelding over: de excuses van koning Willem-Alexander voor het Surinaamse slavernijverleden zijn volgens hem, gebaseerd op een leugen. Het Nederlandse koningshuis presenteert zich als toeschouwer, maar was volgens Hira, actief betrokken bij de slavernij en profiteerde het grootschalig van de handel in tot slaaf gemaakte mensen.

De viering van Srefidensi zou een dag van trots, waardigheid en nationale eenheid moeten zijn. Een moment waarop Suriname laat zien, dat het groots kan organiseren en zijn eigen tradities respecteert. Maar wat zich dit jaar voltrok, was eerder een pijnlijke illustratie van chaos, slechte planning en een schrijnend gebrek aan respect voor zowel deelnemers als publiek.