Minister Adelien Wijnerman wil het begrotingstekort verkleinen. Het tekort voor 2027 is geraamd op SRD 10,8 miljard. De inkomsten zijn ingeschat op SRD 70,1 miljard: een bedrag waar de Staat nog nooit dichtbij in de buurt van is gekomen. Uitgaven zijn SRD 80,9 miljard. President Jennifer Simons noemde deze cijfers in haar jaarrede en Wijnerman herhaalde ze voor de camera’s van CDS. Wijnerman zegt: beheers uitgaven en haal meer belasting binnen. Lenen mag alleen voor investeringen. Niet voor consumptie. Maar de grootste lening in de geschiedenis van ons land is onder haar bewind afgesloten, in het eerste regeerjaar.
Maar het gat is niet te dichten met algemene praatjes. De grootste kostenpost is nu de brandstofprijs. Die blijft kunstmatig stabiel via een cap die de regering in stand houdt, om het volk koest te houden. De Staat mist daarbij SRD 350 miljoen per maand. Tot juli was dat al SRD 1,4 miljard. Ook de koers blijft kunstmatig stabiel. De Centrale Bank grijpt in en windt er geen doekjes om. Dat gaat ten koste van de opbouw van reserves.
Zijn die ingrepen op de vrije markt niet consumptief? De staat betaalt om prijzen laag te houden. Dat is geen investering. Het is directe steun aan gebruik, zonder onderscheid tussen wie profiteert. Belasting is extractie uit dezelfde samenleving. Mensen komen al nauwelijks rond. Extra inning haalt meer geld bij hen weg. Wijnerman noemt inefficiëntie bij de Belastingdienst. Toch blijft de last bij burgers.
De regering belooft discipline. Maar de grote kosten blijven bestaan en verband houden met het consumptief uitgeven aan en voor politieke rust. Brandstofcap en de koerssteun, slikken miljoenen die oplopen tot miljarden. Zonder echte keuzes blijft het tekort groot. Het volk betaalt de prijs. Eerlijke cijfers vragen om openheid over deze kosten en eerlijk beleid vraagt om oprechte intenties.

