Veertien leden van het Arrestatieteam (AT) van het Korps Politie Suriname (KPS) staan terecht in een zaak rond de vermeende verduistering van een grote partij cocaïne. Slechts drie leden van het speciale politieteam, schijnen zijn niet betrokken te zijn bij de strafzaak. De kwestie heeft ook in De Nationale Assemblée (DNA) aandacht gekregen. Uit het onderzoek zou zijn gebleken, dat de betrokken politieambtenaren een tip hadden ontvangen over een grote hoeveelheid drugs die zich in een voertuig in Paramaribo-Noord bevond. Daarbij zouden zij vijf pakken cocaïne in beslag hebben genomen, terwijl uiteindelijk slechts drie pakken bij de afdeling Narcotica werden afgeleverd. De partij drugs had een totaalgewicht van ongeveer 82 kilogram. A20-fractieleider Steven Reyme spreekt zijn afkeuring uit over dergelijke praktijken. Volgens hem moeten personen die hun positie misbruiken en zich schuldig maken aan dergelijke handelingen, zonder pardon ter verantwoording worden geroepen. De zaak roept volgens hem opnieuw vragen op over de integriteit en betrouwbaarheid binnen het politiekorps, vooral wanneer juist personen die belast zijn met de bestrijding van criminaliteit, worden verdacht van ernstige strafbare feiten.
Reyme benadrukt dat het bij het selecteren van personeel niet altijd mogelijk is om vooraf te beoordelen welke keuzes iemand later zal maken. Volgens hem spelen normen en waarden, die grotendeels vanuit de thuissituatie en de directe omgeving worden meegegeven, een belangrijke rol.
Uiteindelijk ligt de verantwoordelijkheid voor persoonlijke keuzes bij het individu zelf. Hij vindt daarom dat naast het strafrechtelijk optreden, ook preventieve maatregelen noodzakelijk zijn om herhaling te voorkomen.
Daarbij noemt hij psychologische testen als een belangrijk instrument bij de selectie van personen die worden belast met bijzondere verantwoordelijkheden. Volgens Reyme moeten dergelijke controles zeker gelden voor personen die wapens dragen of deel uitmaken van speciale eenheden.
Daarnaast wees hij op de toenemende materialistische instelling binnen de samenleving. Volgens hem willen steeds meer mensen snel rijk worden, waardoor hebzucht en geldelijk gewin, soms zwaarder wegen dan normen en waarden. Hij vindt dat er meer aandacht moet komen voor bewustwordingsprogramma’s die mensen opnieuw wijzen op het belang van integriteit, verantwoordelijkheid en een goede reputatie. Reyme stelt dat geld wel tijdelijk genot kan opleveren, maar geen gezondheid, geluk, of echte vriendschap kan kopen. Een goede naam is volgens hem uiteindelijk meer waard dan materiële rijkdom. Tot slot zei Reyme te pleiten voor strengere regels en betere controlemechanismen. Hoewel hij erkent dat er altijd personen kunnen zijn die de fout ingaan, vindt hij dat de samenleving en de verantwoordelijke instanties, alles in het werk moeten stellen, om dergelijke misstanden zoveel mogelijk te voorkomen. Misbruik van een publieke functie mag volgens hem niet zonder gevolgen blijven.


