Brandweer kampt met verouderde blusvoertuigen en tekort aan materiaal

De Surinaamse brandweer kampt met verouderde blusvoertuigen, een tekort aan essentiële materialen en financiële beperkingen. Volgens waarnemend brandweercommandant Imrich Edam heeft de organisatie dringend behoefte aan investeringen om de brandweerzorg te kunnen blijven garanderen. Door het uitblijven van voldoende financiële middelen, vallen voertuigen vaker uit, waardoor de inzetbaarheid van verschillende brandweerposten onder druk staat.

Edam geeft aan dat de brandweer in de afgelopen jaren slechts één nieuw voertuig heeft gekregen. Voertuigen die normaal gesproken na ongeveer vijf jaar aan vervanging toe zijn, worden inmiddels al acht tot tien jaar gebruikt. Door de ouderdom en het intensieve gebruik, neemt de kans op defecten toe.

De gevolgen daarvan zijn volgens de waarnemend commandant merkbaar tijdens de dagelijkse werkzaamheden. Hij haalt een incident aan waarbij een brandweerwagen onderweg naar een bosbrand bij Jarikaba, defect raakte. Zulke situaties bemoeilijken een snelle en effectieve inzet, terwijl de brandweer juist onder uiteenlopende omstandigheden beschikbaar moet zijn.

Momenteel beschikken zes brandweerposten niet over inzetbare blusvoertuigen. Daardoor moet de organisatie voortdurend afwegen welke posten bij incidenten worden ingezet, zonder andere gebieden onnodig onbeschermd achter te laten.

Volgens Edam is het niet wenselijk om bij incidenten steeds terug te vallen op de beschikbare voertuigen in Paramaribo en de Centraal Brandweerpost (CFP). Wanneer voertuigen vanuit de hoofdstad naar andere gebieden worden gestuurd, kan de dekking in Paramaribo, immers in gevaar komen. De brandweer moet daardoor voortdurend rekening houden met mogelijke risico’s.

De minister heeft inmiddels aangekondigd dat er gebruikte blusvoertuigen naar Suriname zullen komen. Deze voertuigen moeten de druk op het huidige wagenpark enigszins verlichten. Edam verwacht dat de voertuigen uiterlijk in de eerste helft van 2027 arriveren.

Toch beschouwt hij deze ontwikkeling niet als een structurele oplossing. Omdat het om gebruikte voertuigen gaat, bestaat volgens hem het risico, dat ook deze wagens vaker defect raken. De komst ervan is daarom vooral een eerste stap om de periode te overbruggen, totdat nieuwe blusvoertuigen kunnen worden aangeschaft.

Edam benadrukt dat er waarschijnlijk meer gebruikte voertuigen nodig zullen zijn om de brandweer operationeel te houden. Tegelijkertijd blijft de financiële situatie een groot obstakel voor de noodzakelijke vernieuwing van het wagenpark.

Naast de problemen met de voertuigen kampt de brandweer met een tekort aan uiteenlopende materialen. Het gaat onder meer om brandslangen, straalpijpen en andere onderdelen die nodig zijn om bluswerkzaamheden veilig en effectief uit te voeren.

Ook bij hulpverlening na verkeersongevallen ontstaan problemen doordat bepaalde hulpmiddelen versleten of niet langer beschikbaar zijn. Volgens Edam worden materialen jarenlang gebruikt, waardoor ze uiteindelijk aan vervanging toe zijn.

Daarnaast moet worden geïnvesteerd in persoonlijke beschermingsmiddelen (PSU). De brandweer heeft momenteel een lichting van 177 manschappen, die volledig moet worden uitgerust. Daarvoor zijn onder meer bluspakken, laarzen en andere noodzakelijke beschermingsmiddelen nodig.

De aanschaf van deze uitrusting is volgens Edam essentieel om de manschappen hun werk veilig te laten uitvoeren. Zonder voldoende materiaal en beschermingsmiddelen wordt het steeds moeilijker om de operationele capaciteit op peil te houden.

Ook de terugkerende branden op de vuilstortplaats zorgen voor extra belasting van de brandweer. Edam wijst erop dat deze branden niet alleen overlast veroorzaken voor omwonenden, maar ook een zware wissel trekken op de brandweerlieden die telkens moeten uitrukken.

Volgens hem zou een betere aanpak van de situatie op de vuilstortplaats een groot deel van het probleem kunnen verminderen. Daarbij noemt hij onder meer het aanpakken van activiteiten en omstandigheden die bijdragen aan het ontstaan of voortduren van branden op het terrein.

Er zijn volgens Edam al maatregelen besproken, waaronder het plaatsen van camera’s en het doen van voorstellen aan de verantwoordelijke instanties. Ook is voorgesteld om het terrein vanuit de lucht te controleren, zodat brandhaarden sneller kunnen worden opgespoord.

De brandweer heeft daarnaast zelf geprobeerd de situatie beter in de gaten te houden door dagelijks iemand naar het terrein te sturen. Het doel daarvan is om eventuele branden tijdig te signaleren en direct te kunnen optreden.

Edam benadrukt dat een doeltreffende aanpak van de vuilstortplaats, in combinatie met investeringen in voertuigen en materieel, noodzakelijk is om de brandweerzorg in Suriname te verbeteren.

More
articles