De VHP-parlementariërs Johnny Kasdjo, Hakiem Lalmahomed en Ameerani Jarbandhan hebben de regering gevraagd om dringende maatregelen te treffen voor ouderen die door de stijgende kosten van levensonderhoud steeds moeilijker in hun basisbehoeften kunnen voorzien. In een brief van gisteren aan president Jennifer Simons, via de minister van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, wijzen zij op de kloof tussen de Algemene Oudedagsvoorziening (AOV), pensioenen en de actuele armoedegrens. Volgens de parlementariërs zijn de huidige uitkeringen onvoldoende om de kosten van voeding, medicijnen, vervoer, huur en nutsvoorzieningen te dekken. Zij stellen dat vooral ouderen die uitsluitend afhankelijk zijn van de AOV financieel onder druk staan, doordat de koopkracht door de koersontwikkeling en de stijgende prijzen is afgenomen.

De assembleeleden verwijzen in hun brief naar de recente cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), waaruit volgens hen blijkt dat de armoedegrens voor een alleenstaande volwassene in juli 2025 op SRD 7.586 per maand lag. Daartegenover stond een reguliere AOV-uitkering van SRD 2.250 in maart 2026. Volgens de parlementariërs ontvangen AOV-gerechtigden daarmee minder dan 45 procent van het bedrag dat volgens deze armoedegrens minimaal nodig is om rond te komen. Ook het minimumambtenarenpensioen baart hun zorgen. Dit zou, afhankelijk van de opgebouwde rechten en de toepasselijke regeling, in de praktijk tussen SRD 1.500 en SRD 2.000 liggen. De parlementariërs vinden dat de regering duidelijkheid moet verschaffen over de actuele uitkeringsbedragen en eventuele aanvullende ondersteuning.

Kasdjo, Lalmahomed en Jarbandhan vragen ook aandacht voor ouderen die geen AOV ontvangen, hoewel zij daar volgens hen recht op hebben. In de brief wordt specifiek gevraagd waarom 13.203 ouderen buiten het systeem vallen en welke stappen worden ondernomen om deze groep te bereiken. Volgens de assembleeleden verkeren ouderen niet allemaal in dezelfde financiële omstandigheden. Zij pleiten daarom voor bijzondere aandacht voor alleenstaande ouderen, personen met chronische aandoeningen en ouderen die hoge medische kosten moeten betalen of niet over een aanvullend pensioen beschikken. Naast de hoogte van de uitkeringen wijzen zij op de toenemende kosten van gezondheidszorg, SZF-bijbetalingen, medicijnen, elektriciteit, water en vervoer. Ook zou structurele voedselondersteuning ontbreken. Een verhoging van de AOV heeft volgens hen weinig effect wanneer de kosten van essentiële voorzieningen tegelijkertijd blijven stijgen.

De parlementariërs willen van de regering weten welke maatregelen binnen dertig dagen kunnen worden getroffen om ouderen in acute financiële nood te ondersteunen. Daarnaast vragen zij om een overzicht van de structurele hervormingen die binnen zes tot twaalf maanden kunnen worden uitgevoerd, inclusief de financiering en de termijnen.

Een van de voorstellen die zij aan de regering voorleggen, is een herberekening van de AOV en pensioenen op basis van de actuele armoedegrens. Ook vragen zij welke mogelijkheden er zijn om de uitkeringen aan te passen aan de inflatie en de koersontwikkeling. Verder willen zij weten of de regering bereid is een aanvullende regeling in te voeren voor ouderen die aantoonbaar onder het bestaansminimum leven.

De drie assembleeleden verzoeken de regering tevens om inzicht te geven in de kosten van een structurele verhoging, het aantal ouderen dat daarvoor in aanmerking komt en de beschikbare begrotingsruimte. Ook vragen zij om een transparant overzicht van de sociale uitgaven voor ouderen en om maatregelen die moeten voorkomen dat hogere uitkeringen door stijgende kosten teniet worden gedaan.

De VHP-leden hebben de president verzocht de gestelde vragen schriftelijk te beantwoorden.

Zij willen onder meer vernemen welke ministeries verantwoordelijk zullen zijn voor de uitvoering van eventuele maatregelen, binnen welke termijn De Nationale Assemblee (DNA) een reactie kan verwachten en of periodieke rapportage over de voortgang mogelijk is.

De parlementariërs benadrukken dat ouderen een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de opbouw van Suriname en op hun oude dag niet gedwongen zouden moeten worden te kiezen tussen voedsel, medicijnen en vaste lasten. Volgens hen zijn daadkrachtige maatregelen nodig om de meest kwetsbare burgers te beschermen.