Edgar Sampi heeft in een vergadering van De Nationale Assemblée (DNA) benadrukt, dat de regering het vonnis over de collectieve rechten van inheemse volken moet uitvoeren zoals het is uitgesproken. Volgens hem betekent de erkenning van traditioneel woon- en leefgebied niet dat de overheid geen toegang meer heeft tot deze gebieden, maar wel dat daarvoor andere voorwaarden kunnen gelden.

“Als kind uit het binnenland zou ik zeggen aan de regering; voer het uit zoals het vonnis zegt”, aldus Sampi. Hij verduidelijkte dat de erkenning van de gebieden inhoudt dat deze worden afgebakend en aan de betrokken gemeenschappen worden toegewezen. De overheid behoudt volgens hem toegang, maar voor bepaalde activiteiten, zoals grootschalige economische projecten, kunnen toestemming en overleg met de gemeenschap, noodzakelijk zijn.

Sampi benadrukte dat niet uitsluitend het traditioneel gezag, zoals een kapitein of basja, moet beslissen over activiteiten binnen het gebied. Volgens hem moet de gehele gemeenschap bij dergelijke besluiten, worden betrokken. Het traditioneel gezag en de bewoners moeten gezamenlijk kunnen bepalen, of zij een voorgestelde ontwikkeling wel of niet willen.

Daarbij kwam ook de vraag aan de orde, hoe de betrokken gemeenschap moet worden vastgesteld, aangezien veel mensen wel in hun dorp staan ingeschreven, maar inmiddels in Paramaribo, Wanica of zelfs in het buitenland wonen. Sampi stelde dat het niet noodzakelijk is iedereen die oorspronkelijk uit het dorp komt naar het gebied te vervoeren voor overleg. Volgens hem kan worden volstaan met overleg met het traditioneel gezag en de gemeenschap die ter plaatse aanwezig is.

Ook ging Sampi in op de bezorgdheid van mensen uit andere delen van Suriname over de mogelijke gevolgen van de erkenning van inheemse woon- en leefgebieden. Zo bestaat de vrees, dat burgers straks niet meer vrij zouden kunnen vissen op het Stuwmeer of jagen in gebieden zoals bij Tapajai Kreek.

Volgens Sampi betekent de erkenning van collectieve rechten niet automatisch dat dergelijke activiteiten, volledig worden verboden. Wel zullen bezoekers zich moeten houden aan het gezag en de regels die binnen de betrokken gebieden gelden.

Tot slot wees hij op het belang van wettelijke erkenning van het traditioneel gezag. Volgens Sampi moet, naast de wetgeving over de collectieve rechten van inheemse volken, ook een wet op het traditioneel gezag, tot stand komen. Daarmee kan de overheid deze autoriteit formeel erkennen en duidelijk vastleggen welke rol het traditioneel gezag speelt bij besluiten over het woon- en leefgebied.