De regering moet duidelijk maken, welke concrete resultaten Suriname heeft geboekt binnen het internationale herstelproces voor het slavernijverleden. Assembleeleden Cedric van Samson (VHP) en Ronny Asabina (BEP) vinden dat de beschikbare fondsen en initia-tieven, meer ten goede moeten komen van nazaten van tot slaaf gemaakten en lokale maatschappelijke organisaties. Van Samson vroeg gisteren in De Nationale Assemblée (DNA) aandacht voor de verdere behandeling van het slavernijverleden in de Nederlandse Tweede Kamer, die op 15 oktober, het debat hierover voortzet. Hij wil weten of de belangen en standpunten van Suriname voldoende worden meegeno-men en op welke manier de regering zich inzet voor de gemeenschappen die rechtstreeks door het slavernijver-leden zijn getroffen.

Volgens Van Samson is het belangrijk dat de herstelmaatregelen niet beperkt blijven tot plannen en beleidsafspraken, maar ook zichtbaar resultaat op-leveren voor de doelgroep. Hij vroeg onder meer naar de ruimte die grassrootsorganisaties krijgen bij de uitvoe-ring van projecten en naar de betrok-kenheid van Surinamers bij plannen, voor een museum over het slavernij-verleden. Ook de uitvoering van het tienpuntenplan van de Caribische Gemeenschap (CARICOM) voor herstelrechtvaardigheid, kwam aan de orde. Van Samson wil weten hoe dit plan wordt vertaald naar het Surinaamse beleid, zeker met het oog op het aanstaande CARICOM-voorzitterschap van president Jennifer Simons. Asabina voerde aan dat Suriname meer werk moet maken van de mogelijkheden die het herstelproces biedt. Asabina zegt dat hij de indruk heeft, dat het land daar nog onvoldoende op inspeelt, hoewel er fondsen en projecten beschikbaar zijn. Hij wil dat de minister van Buitenlandse Zaken het parlement informeert over wat de regering tot nu toe heeft ondernomen en welke vervolgstappen, op de agenda staan. Daarbij moet volgens hem nadrukkelijk worden gekeken naar de positie van grass-rootsorganisaties, zodat zij niet aan de zijlijn  blijven staan, maar daadwerkelijk kunnen meewerken aan herstelinitiatieven.

Volgens Asabina is ook betere communicatie met de samenleving noodzakelijk. Zo moeten burgers en organisaties volgens hem weten, welke mogelijkheden bestaan, hoe zij daaraan kunnen deelnemen en wat de overheid doet om hun betrokkenheid te vergroten. Beide parlementariërs willen dat de regering duidelijk aangeeft, hoe zij het herstelproces vorm geeft en ervoor zorgt dat de beschikbare middelen bijdragen aan de ontwikkeling van de gemeenschappen die de gevolgen van het slavernijverleden dragen.