Mensen die vanwege hun kwetsbare situatie niet verzekerd zijn en een basisgezondheidszorgkaart (BaZo-kaart) willen aanvragen, ondervinden daarbij geen drempel. Dat zegt Imran Taus, hoofd van de afdeling BaZo van het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo), tegenover de krant. Volgens Taus geldt dit ook voor mensen met hiv en andere chronische aandoeningen die vanwege hun medische situatie, aangewezen zijn op zorg en medicatie. Taus benadrukt dat mensen die buiten de reguliere kwetsbare groepen vallen, eveneens een BaZo-kaart kunnen aanvragen. Klachten over de BaZo-kaart hebben volgens hem, vooral te maken met de snelheid waarmee aanvragen worden afgehandeld en niet met een belemmering om een kaart aan te vragen.
“Wanneer mensen klagen over BaZo, is het dat het proces te langzaam gaat”, zegt Taus. Volgens hem heeft de afdeling te maken met beperkte middelen. Het kantoor beschikt niet over voldoende computers en ook de technische voorzieningen zijn niet volledig op orde. Daardoor kunnen aanvragen niet altijd zo snel worden verwerkt als gewenst. De afdeling heeft volgens Taus ongeveer 220.000 cliënten en verwerkt dagelijks een groot aantal aanvragen. Het gaat om mensen uit verschillende leeftijdsgroepen, van kinderen tot personen van boven de 80 jaar.
Om de dienstverlening te verbeteren, zijn dit jaar speciale procedures ingevoerd voor het aanvragen van een BaZo-kaart voor kinderen, personen van 60 jaar en ouder en mensen met een chronische aandoening. Wanneer deze personen in het systeem geregistreerd staan, hoeven zij volgens Taus, niet telkens opnieuw persoonlijk naar het BaZo-kantoor te komen om hun kaart te verlengen. “Wanneer je al bekend bent bij ons, wanneer je al in ons systeem zit als kind, 60-plusser of wanneer we weten dat je een chronische aandoening hebt, dan bellen we jou om je kaart te vernieuwen”, legt hij uit. ‘’Iemand die bijvoorbeeld eerder met een doktersverklaring heeft aangetoond, hiv te hebben, hoeft zijn medische situatie niet ieder jaar opnieuw te bewijzen’’, zegt Taus.
De afdeling neemt in dergelijke gevallen, zelf contact op met de cliënt. Via enkele controlevragen wordt telefonisch vastgesteld, of de juiste persoon aan de lijn is. Wanneer die controle positief verloopt, kan de BaZo-kaart met toestemming van de cliënt opnieuw worden toegekend. Daarmee wil de afdeling voorkomen dat mensen die al in het systeem staan, opnieuw naar het kantoor moeten komen en daar in de rij moeten staan. Taus verduidelijkt dat mensen die nog nooit een BaZo-kaart hebben gehad, niet op dezelfde manier worden benaderd, omdat hun gegevens nog niet in het systeem voorkomen.
Volgens Taus valt vooral de groep die nog gescreend moet worden op, wanneer het gaat om klachten over lange wachttijden. Hij wijst erop dat sommige mensen die een BaZo-kaart aanvragen, in principe via een werkgever verzekerd zouden moeten zijn. “Bij die mensen wordt er wel een onderzoek gedaan. Als uit onderzoek blijkt dat de persoon aanspraak maakt op de kaart, dan wordt die wel verstrekt”, stelt hij. Wanneer iemand echter niet verzekerd is, moet volgens Taus worden onderzocht, waarom die persoon niet verzekerd is en of er sprake is van een situatie waarin overheidssteun noodzakelijk is. Die beoordeling kan meer tijd in beslag nemen dan bij bijvoorbeeld een 60-plusser, waarbij de leeftijd als uitgangspunt kan worden gebruikt.
Voor mensen die vanwege hun medische situatie afhankelijk zijn van een verzekering, zoals mensen met hiv, is het volgens hem juist van belang, dat zij weten dat zij bij de afddeling BaZo terecht kunnen. ‘’Er is helemaal geen drempel’’, benadrukt Taus nogmaals. De afdeling wil voorkomen dat schaamte, stigma of onduidelijkheid over de procedure ertoe leidt dat mensen geen zorg zoeken. ‘’Mensen met hiv en andere kwetsbare personen kunnen zich zonder angst of schaamte bij BaZo melden wanneer zij niet over een ziektekostenverzekering beschikken’’, aldus Taus. ‘’Wie aanspraak maakt op een BaZo-kaart krijgt die, en krijgt daarmee toegang tot de noodzakelijke medische zorg en medicatie.’’
– door Orsilia Dinge –
