Assembleelid Ramsukul bracht onlangs in De Nationale Assemblee aan het licht dat er met twee maten gemeten wordt. De politieke weegschaal is niet correct geijkt. De daden van Santokhi en die van Simons worden anders ontvangen door het publiek. Het voorbeeld dat hij aanhaalde was de lening van USD 1.6 miljard die kort na aantreden door regering Simons, via obligaties werd gerealiseerd. Regering Santokhi en zelfs regering Bouterse zouden gestenigd worden voor een dergelijke stap. In plaats daarvan haalt het volk de schouders op, en doet alsof er gewoon nie,t is gebeurd.

De VHP positioneert zich met de spreekbeurt van Ramsukul en met haar kerstboodschap als de partij van principes, integriteit en de lange horizon voor de ontwikkeling van Suriname. Dat is knap lastig om waar te maken als een half jaar na verlies van regeermacht, er nog steeds lijken uit de kast rollen van haar regeerperiode.

De VHP is in 2020 onthaald met een weergaloos welkom. Santokhi kwam in 2020 binnen met twee zetels meer dan Simons in 2025. Hij had op eigen kracht en zonder ABOP een regering kunnen formeren. Net zoals Simons dat dit keer kon. In plaats daarvan omarmden beide leiders Brunswijk en ABOP.

Simons regeert nu al een half jaar zonder persoonlijk na te trappen, en zonder persoonlijke schandalen. De quick scan teams produceren met concreet bewijs misstanden, die overhandigd worden aan het Openbaar Ministerie. Santokhi benoemde een lange lijst aan familieleden van hem en zijn vice president en ging in een jaar tijd vaker op reis, dan in al zijn jaren in de oppositie. Waar hij weken vóór de inauguratie nog grapte over het niet hebben van een First Lady, startte hij de regeertermijn getrouwd, benoemde zijn echtgenote onder meer als directeur van het Kabinet en lid van de Raad van Commissarissen van het grootste, meest winstgevend parastataal bedrijf. Zij vloog de wereld rond met accessoires die jaarsalarissen kosten.

Tegelijkertijd is onder Santokhi binnen het eerste regeerjaar de koopkracht door prijsstijgingen, teriefverhogingen en belastingen sterk gehaald, terwijl het onder Simons nagenoeg hetzelfde is gebleven.

Simons leent geld in het buitenland tegen torenhoge renten. Maar zij geeft het volk brood. En zij geeft het volk spelen: Srefidensi, een Koninklijk Staatsbezoek en Natio prestaties, die ze persoonlijk bijwoont. Als haar metgezel zich aan het verrijken is, doet hij dat niet in de schijnwerpers van de nationale media.

Ramsukul heeft geen ongelijk, als hij meent, dat er met twee maten gemeten wordt. Maar hij trekt zelf een kromme vergelijking. Ramsukul vergelijkt de gevoelens van een volk dat vijf jaar lang ingeleverd heeft, terwijl de top luxe leefde, met het optimisme kort na verkiezingen. Als het optimisme meteen na de VHP overwinning het meetpunt was, zou het beeld, redelijk vergelijkbaar zijn.

Niemand met kennis van het politiek bestuurlijke zal zeggen dat Simons betere beleidskeuzes maakt. Maar iedereen kan zien dat het temperament, de persoonlijke discipline en het media gevoel van de nieuwe president beter aansluiten bij wat het Surinaamse volk op de korte termijn, in een leider waardeert.