In het kader van de viering van vijftig jaar staatkundige onafhankelijkheid van Suriname, heeft president Jennifer Simons donderdag gratie verleend aan honderden gedetineerden. De maatregel maakt deel uit van een bredere nationale herdenkingsactiviteit. Niet alle gedetineerden kwamen ervoor in aanmerking. Personen die veroordeeld zijn voor zedenmisdrijven, evenals veroordeelden voor misdrijven waarvoor op grond van internationale verdragen geen strafverlichting kan worden toegepast, zijn expliciet uitgesloten.

Tijdens een persconferentie op vrijdag 12 december, lichtte het staatshoofd haar besluit toe. Simons benadrukte dat plegers van zedendelicten geen clementie hoeven te verwachten. “Voor iemand die kinderen misbruikt, kan het nooit zo zijn dat die persoon spoedig uit de gevangenis gaat. Zo iemand moet eigenlijk vijfmaal harder worden gestraft”, aldus Simons. Ze noemde dergelijke misdrijven bijzonder ernstig en stelde, dat daders niet lichtvaardig opnieuw hun plaats in de samenleving mogen innemen.

Volgens de president is bij de gratieverlening gebruikgemaakt van een bestaande resolutie, bedoeld voor strafvermindering bij bijzondere gelegenheden. Binnen deze regeling is bewust een grens getrokken: terwijl gedetineerden in andere categorieën wel in aanmerking kwamen voor strafkorting, zijn zedendelicten expliciet uitgesloten. De toegekende strafvermindering voor de overige groep varieerde van één maand tot maximaal één jaar, afhankelijk van de oorspronkelijke straf.

Simons plaatste haar besluit ook in historisch perspectief. Ze memoreerde dat zij tijdens haar periode als parlementariër heeft gezien dat daders in ernstige zaken, soms relatief lichte straffen kregen opgelegd. Dit acht zij onwenselijk, vooral wanneer mensen vanuit een machts- of vertrouwenspositie misbruik maken van hun situatie. Volgens de president kunnen dergelijke personen nooit rekenen op strafvermindering.

Minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, verduidelijkte het proces van gratieverlening. Iedere veroordeelde kan een verzoek tot gratie indienen bij de president via het gevangeniswezen. Enkele honderden gedetineerden hebben hiervan gebruikgemaakt, zowel individueel als in groepsverband. Zo diende de vrouwenafdeling een gezamenlijk verzoek in, terwijl vanuit de inrichting in Santo Boma, aanvragen op verschillende momenten werden ingediend.

Monorath legde uit dat ongeveer vijftien jaar geleden een gratiemodel is ontwikkeld, waarop de president haar beslissing heeft gebaseerd, met uitzondering van de categorie zedendelicten. De toegepaste strafvermindering varieert afhankelijk van de lengte van de oorspronkelijke straf, van enkele maanden tot maximaal een jaar.