De spanningen tussen de Verenigde Staten van Amerika en Venezuela lopen op een ernstige wijze op. Al weken bouwt het eerstgenoemde land zijn militaire aanwezigheid in het Caribisch gebied op, en dan wel in het bijzonder voor de kust van Venezuela. Een Amerikaans smaldeel, bestaande uit verschillende slagschepen, onderzeeërs en zelfs het grootste door atoomenergie voortgedreven vliegdekschip van de Verenigde Staten, de Gerald Ford, moet volgens berichten, reeds nabij de kust van Venezuela zijn gearriveerd.  Ook op het nabijgelegen Puerto Rico dalen steeds meer troepen en vliegtuigen neer.

Volgens de Amerikaanse regering is haar grootschalige militaire aanwezigheid in deze Caribische regio, erop gericht de drugshandel en smokkel, afkomstig uit Venezuela, grote schade te berokkenen, oftewel grotendeels te doen vernietigen. Ettelijke boten, die volgens de Amerikanen drugs vervoerden met als eindbestemming Venezuela, werden door Amerikaanse gevechtshelikopters uit het water geschoten. Bij deze militaire actie werden de opvarenden gedood. De regering Trump stelt steevast dat het om een militaire ingreep gaat tegen de drugstransporten uit Venezuela. Maar gezien de grootschaligheid van deze acties en het grote aantal schepen en aanvalswapens, zijn er slechts weinigen die nog geloven dat het om een anti-drugsactie gaat, maar veeleer een voorbereiding van een militaire actie tegen Venezuela en zijn regering onder leiding van Nicolás Maduro. Waar velen zich in dit halfrond ernstig zorgen over maken, is dat een oorlog tussen de VS en de Venezolaanse regering, verstrekkende consequenties zal hebben voor omliggende landen en eilanden. Als we naar de geografische ligging kijken van Trinidad, nog geen 50 km verwijderd van de Venezolaanse kust, dan is het niet ondenkbaar dat ook de gevolgen van vijandelijkheden, duidelijk en zeer intensief merkbaar zullen zijn. Curaçao bijvoorbeeld, ligt ongeveer 100 km verwijderd van Venezuela en het is dan ook niet vreemd dat men in Den Haag, zich ernstige zorgen maakt over Aruba, Bonaire en Curaçao, die tot nog toe, moeten worden gerekend tot het Koninkrijk der Nederlanden. Ook de lidlanden binnen de CARICOM zijn in hoge mate verontrust over wat zich militair aan het voltrekken is voor de kust van Venezuela en wat de gevolgen voor het luchtvaartverkeer kunnen zijn. Het afgelopen weekend vond er bijna een botsing plaats tussen een Amerikaans militair vliegtuig en een gewoon vrachtvliegtuig uit de VS. Er was geen communicatie tussen het VS-vliegtuig en het transporttoestel, omdat het eerstgenoemde toestel, zijn ‘responder’ op ‘off’ had gezet. De spanningen lopen op en de militaire opbouw voor Venezuela geeft aan, dat er veel meer aan de hand is dan de strijd tegen drugs vervoerende bootjes. Maar als het toch tot een militair conflict komt tussen Venezuela en de VS, zullen de consequenties verstrekkender zijn. Het vliegverkeer naar omliggende landen zal ingewikkelder worden en voor elke reiziger aanmerkelijk duurder. Er zal namelijk in een bocht om het zogeheten strijdtoneel gevlogen moeten worden. Ook zal het aantal vluchtelingen uit Venezuela richting Colombia, Brazilië, Guyana en Suriname, aanmerkelijk toenemen met alle nadelige gevolgen van dien bij de opvang. Ook zal het leed dat veroorzaakt zal worden in deze contreien, niet te overzien zijn. De VS trekken niet zomaar zo een groot aantal troepen samen voor een land, zonder tot actie over te gaan, daar is een dergelijke concentratie veel te kostbaar voor. Ook in Suriname zal men toch rekening moeten houden met een escalatie en de daaruit voortvloeiende gevolgen. Ook dienen we wakker te worden en ons te realiseren, waartoe men in staat is in de grote machtige rijke landen, wanneer de drang naar het bemachtigen van grondstoffen van derde landen, prominent gaat spelen. We zijn over de hele wereld en wel op elke continent. Als je het niet wenst te geven op voor ons voordelige voorwaarden, dan vinden we wel een manier eraan te komen. Goedschiks of kwaadschiks kan dat verwezelijkt worden.