Rabin Parmessar, fractieleider van de NDP, die zijn mening tegenover TBN Prime Alert verkondigde over de stand van zaken inzake de begrotingsbehandeling van 2026, besprak ook een actueel punt en wel over de 500.000 SRD die elk ministerie krijgt voor jaarafsluitingsactiviteiten.

Oorspronkelijk was hiervoor 2,4 miljoen SRD per ministerie gereserveerd, maar door protest van Parmessar en enkele anderen, is dit bedrag verlaagd. Parmessar vindt een bedrag van 500.000 SRD ook nog veel te hoog en pleit voor een vermindering naar 250.000 SRD. ‘’Het geld kan beter worden besteed aan acute noden binnen ministeries’’, stelt hij.

Parmessar prees Miquella Huur, minister van Regionale Ontwikkeling en Sport, die heeft besloten, het bedrag niet te besteden aan feestactiviteiten, maar om te zetten in kerstbonnen voor het personeel. Een voorbeeld dat volgens Parmesser navolging verdient, omdat het direct ten goede komt aan de mensen.

Parmessar benadrukt dat soberheid bij bestuurders begint. Hij verwijst naar het feit dat er geen nieuwe voertuigen worden aangeschaft voor ministers en dat de president met aanzienlijk minder volgauto’s rijdt dan voorheen. Volgens Parmessar gaat het om de mentaliteit en de attitude van bestuurders: “Iedere cent moeten we tien keer om draaien.”

Hij stelde ook, dat er geen ruimte voor forse salarisverhogingen is. Ook kunnen zulke verhogingen juist een tegenovergesteld effect hebben op de koopkracht van werknemers.

Forse loonsverhogingen zullen volgens hem, in deze economische omstandigheden, de inflatie verder aanwakkeren. “Je geeft mensen een salarisverhoging, maar tegelijkertijd stijgen de prijzen met 20, 30, 40 of zelfs 50 procent. Dan heeft een werknemer misschien 10 procent erbij gekregen, maar betaalt uiteindelijk veel meer voor dezelfde producten”, aldus Parmessar.

Volgens hem benadeelt een dergelijke situatie werknemers juist, in plaats van dat het ze helpt. Daarom moet de regering voorzichtig zijn met loonaanpassingen en steeds in overleg treden met de vakbonden. “We moeten dit samen bespreken, in goed overleg met de vakbeweging en de mensen zelf. Dat is de enige manier om tot een verantwoord beleid te komen,” aldus Parmessar.

Naast salaris spelen ook werksfeer, betrokkenheid en ontwikkelingsmogelijkheden een grote rol in het behouden van personeel.