Harish Monorath, minister van Justitie en Politie, stelt dat de kwaliteit van arrestantenvoeding aanzienlijk is verbeterd. Volgens Monorath, is er geen sprake meer van slecht eten in de cellenhuizen en worden gedetineerden dagelijks voorzien van gevarieerde en verantwoorde maaltijden. De bereiding van deze voeding gebeurt uitsluitend door gecertificeerde bedrijven, die voldoen aan de gestelde normen.

Monorath benadrukte dat er nog steeds misverstanden bestaan over de kwaliteit van arrestantenvoeding. “De tijd dat mensen dachten dat gedetineerden dagu nyan kregen, is voorbij”, aldus Monorath. Hij zei dat arrestanten precies de porties krijgen, die voorgeschreven zijn. “Als u toestemming van mij nodig hebt, mag u de porties gaan doneren. U mag elke dag gaan kijken wat ze eten.”

Monorath maakte tevens een onderscheid tussen verschillende categorieën binnen het gevangeniswezen. Gedetineerden zijn personen die in cellenhuizen verblijven, in afwachting van hun proces, terwijl gevangenen personen zijn die veroordeeld zijn en voor langere tijd verblijven in onder andere Santo Boma, het Huis van Bewaring of Hazard. Laatstgenoemden koken vaak zelf, terwijl de voeding voor arrestanten, volledig wordt verzorgd.

Volgens Monorath krijgen arrestanten dagelijks drie maaltijden: ’s morgens brood met een drankje, warm eten rond twaalf uur en een avondmaaltijd. “Het is een nette portie”, aldus Monorath Op de vraag of de maaltijden ook door een buitenstaander gegeten zouden kunnen worden, reageerde hij stellig: “Ja, normaal. Je kan er normaal uit eten.”

Monorath benadrukte dat de bedrijven die voor de overheid koken, gecertificeerd zijn en worden geselecteerd via openbare aanbestedingen. “Er is geen enkele vorm van bevoordeling of frumu erin”, aldus Monorath. Verhalen over rijst met wormen of bedorven maaltijden, noemde hij ongegrond.

Monorath nodigde de pers nadrukkelijk uit zelf een bezoek te brengen en te zien, welke maaltijden arrestanten krijgen. De kosten van de voeding voor gedetineerden drukken echter zwaar op de begroting. “Het kost de staat een fortuin, dames en heren”, aldus Monorath. Volgens hem zou het zelfs goedkoper zijn als familieleden dagelijks voor hun eigen gedetineerden mochten koken en eten brengen. “Dat bespaart ons miljoenen per maand aan voedingsgelden.”