Raoul Hellings is van leer getrokken met een directe boodschap aan het adres van Gregory Rusland, NPS-voorzitter en vicepresident van de Republiek Suriname. Rusland is minder dan respectvol geweest naar de nieuwkomers binnen zijn eigen partij. Nieuwkomers die hem in de politieke positie gebracht hebben om na jaren op de reservebank weg te rotten, eindelijk wat te gaan betekenen op het nationaal bestuursniveau.

Hellings heeft, in tegenstelling tot veel NPS’ers en NDP’ers, zijn media en sociale media gedrag niet veranderd. Figuren die van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat op de digitale zeepkist stonden, zijn na de inauguratie, plotseling in de mist verdwenen en duiken af en toe op officiële gelegenheden op achter een persconferentietafel of naast een hoogwaardigheidsbekleder. Hellings is niet alleen zichtbaar, hoorbaar en bereikbaar op zijn eigen sociale media, hij is nog steeds bereikbaar voor commentaar, interviews en podcasts. Daarin is hij geen marionet of verlengstuk van de regering. Hij benoemt wat redelijk gaat en is niet stokdoof voor wat nog steeds beter kan.

En waar Rusland de kritiek voor zijn keuzes vanwege een Venetiaan of een Kruisland, moet slikken, kwam de afgelopen tijd zijn ware gezicht te voorschijn, als het gaat om de nieuwe generatie aan NPS’ers. Op zijn eigen wijze van namen vermijden en het beestje alles behalve bij de naam noemen, insinueerde hij vaagjes, dat Hellings op zijn kabinet werkzaam zou zijn sedert 1 oktober, in contact met hem zou staan en oude koeien uit de sloot aan het halen was, met zijn kritiek op het Grassalco-schandaal.

Binnen en buiten de NPS heeft de stap van Hellings en van Atompai naar de NPS, altijd de geur gehad van realpolitik en koehandel. Bedreven, doordacht en gecoached als de voormalige SPB-groep is, hebben zij op insinuaties geanticipeerd, altijd hun woordje klaar gehad om het te ontkennen en hun besluit in termen van integriteit en historie, te motiveren. Hun lange staat van dienst en cv-bloemlezingen zijn meestal hun standaardantwoord, in combinatie met het nimmer onbesproken raken van een zucht in hun richting. Meerdere mediahuizen en sociale mediapersoonlijkheden zijn bekend met lange berichten met ChatGPT opmaak, als er in minder dan vlijende bewoordingen, over de groep geschreven werd.

Wat Hellings via zijn Facebook stelt is: ‘Ter uwer info, ik heb tot de dag van heden geen enkel salaris ontvangen, loonslip gezien of aanstellingsdocument of arbeidsovereenkomst met de staat gezien.’ Anders gezegd, Hellings is niet te koop en is in ieder geval, tot op dit moment, niet gekocht. Rusland komt voor de zoveelste keer op de gewone NPS’er en de gewone kiezer over als iemand die de oudste partij, de rijkste geschiedenis en zelfs binnenwandelende supertalenten in de schoot geworpen krijgt, om er vervolgens niets noemenswaardig mee te kunnen of te weten.

Er is geen crisis zou nijpend, als de brain drain bij de gewapende machten en daarmee, risico’s voor onze veiligheid, die zich iedere dag verwezenlijken in moorden, zelfdoding, roofovervallen en inbraken. Er is op het gebied van de arbeidsomstandigheden, de arbeidsvoorwaarden, leiderschap en onderhandelingen, niemand meer ervaren, bedreven, kennisrijk of innovatief in het land, als deze zelfde Hellings, met wie meneer Rusland kiest, vechtend over straat te rollen. De reden voor de populariteit en de seismische cijfers van herverkiezing, van de voormalige SPB-groep was simpel: onderhandelingstechniek, onderhandelingsresultaten en professionalisme in belangenvertegenwoordiging voor hun achterban.

In welk handboek van staatsmanschap of politiek leiderschap komt er een hoofdstuk voor, dat een voorzitter ertoe aanzet om te vertragen, verschuilen wat aan kennis binnen de eigen gelederen beschikbaar is? De aanpak van Hellings is niet hoe de NPS’er in de jaren zeventig, tachtig en negentig, de voorzitterscultuur bewaakte en de zwijgcultuur in stand hield, maar hoe in een democratisch geleide partij, discussie in leven gehouden wordt en vernieuwing gebracht wordt.