Minister Miquella Huur benadrukte onlangs, dat zij geen invloed heeft op de voordracht van de districtscommissarissen (dc’s). De verantwoordelijkheid hiervoor ligt volledig bij de politieke partijen. Het ministerie zorgt slechts voor training en begeleiding. Daarmee legt de minister de kritiek op benoemingen keurig terug op het bord van de politieke top. Maar de vraag blijft: Waarom hebben we überhaupt 21 dc’s nodig?

Een districtscommissaris wordt vaak gezien als burgermoeder of burgervader in een district. In theorie moet een dc het kloppend hart zijn van het lokale bestuur en de ontwikkeling. In de praktijk zien we echter dat velen nauwelijks bestuurlijke ervaring hebben, pas on the job worden getraind en vaak gekozen worden op basis van politieke loyaliteit, in plaats van bewezen deskundigheid. Het gevolg: een duur, log en weinig effectief bestuursapparaat, dat vooral de partijen dient, niet de bevolking.

Met 21 dc’s creëert Suriname een systeem, dat niet alleen kostbaar is, maar ook overladen met bureaucratie. Hoeveel van deze functionarissen zijn echt in staat hun districten te ontwikkelen, plannen uit te voeren en de noden van de gemeenschap te vertalen naar goed beleid? Als dc’s afhankelijk blijven van trainingen en begeleiding, waarom benoemt men ze dan in eerste instantie?

De belofte van decentralisatie en financiële onafhankelijkheid klinkt mooi, maar zolang politieke partijen de voordrachten bepalen, blijft dit ideaal onbereikbaar. De gemeenschap verdient leiders die hun vertrouwen krijgen door deskundigheid en betrokkenheid, niet door partijlijnen. De belangrijke vraag is dus niet alleen of dc’s meer middelen en verantwoordelijkheden moeten krijgen, maar ook of we überhaupt 21 politieke benoemingen nodig hebben om lokale ontwikkeling te brengen.

Minder zou misschien meer zijn, een kleiner, professioneel en transparant lokaal bestuur, zou effectiever en efficienter kunnen zijn dan een leger aan dc’s zonder duidelijke meerwaarde.

Suriname heeft geen behoefte aan burgervaders of burgermoeders die vooral partijbelangen vertegenwoordigen. Wat we nodig hebben, zijn bekwame bestuurders die de gemeenschap dienen. En misschien betekent zulks minder dc’s, maar betere dc’s.