De Republiek Suriname en de Volksrepubliek China, hebben op dinsdag 2 september, een overeenkomst ondertekend voor een gedeeltelijke schuldkwijtschelding en een overeenkomst inzake technische en economische samenwerking. De ondertekeningsceremonie vond plaats op het ministerie van Buitenlandse Zaken en Internationale Samenwerking. Volgens de Surinaamse regering zijn deze overeenkomsten een belangrijke stap in de versterking van de bilaterale relatie tussen de twee landen.

Het gaat om een bedrag van USD 15.6 miljoen op een totale schuld van naar schatting ruim USD 550 miljoen. De Amerikaanse ambassadeur in Suriname, Robert Faucher, zegt desgevraagd aan Dagblad De West, dat het bedrag in verhouding klein is en dat de onderhandelingen onnodig lang hebben geduurd. “We kunnen niet doen alsof dit een grote doorbraak is.

Suriname heeft hier vijf jaar over gesproken en uiteindelijk gaat het om een fractie van de totale schuld”, aldus Faucher.

Volgens Faucher is schuldverlichting vaak niet primair bedoeld voor economische ondersteuning, maar voor politieke invloed. “Dit is een patroon dat we wereldwijd zien. China gebruikt deze afspraken om politieke relaties te versterken, niet om puur financiële redenen”, zei hij. Hij verwees naar het Belt and Road Initiative, het grote infrastructuurprogramma van China, waarin leningen en investeringen vaak gepaard gaan met voorwaarden die verder gaan dan economische samenwerking.

Naast de politieke kant van de overeenkomst, wees Faucher ook op economische en sociale aspecten. Zo is er volgens hem bij veel Chinese projecten in Suriname, bijvoorbeeld in de mijnbouwsector, sprake van beperkte lokale werkgelegenheid. “Bij projecten zoals in de goudmijnsector zien we dat lokale werknemers vaak worden vervangen door personeel uit China. Dat betekent dat de economische voordelen voor Suriname zelf, beperkt zijn”, aldus de ambassadeur. Volgens Faucher is dit een groot verschil met bedrij-ven als Suralco en Newmont, die juist hebben geïnvesteerd in lokale arbeidskrachten en kennisoverdracht.

Faucher benadrukte dat Suriname bij het aangaan van buitenlandse overeenkomsten een langetermijnvisie moet hanteren. “Wat op korte termijn aantrekkelijk lijkt, kan op de lange termijn nadelig zijn. Suriname moet vasthouden aan transparantie, eerlijke voorwaarden en meer lokale betrokkenheid”, waarschuwde hij.

Faucher wees ook op eerdere pogingen van Suriname om China bij bredere schuld-onderhandelingen te betrekken, zoals bij de herstructurering van Surinaamse obligaties. Volgens Faucher weigerde China steeds deel te nemen aan deze onderhandelingen, wat de complexiteit van de relatie tussen de twee landen benadrukt.

Met deze overeenkomsten is het duidelijk dat Suriname en China hun samenwerking verder willen uitbreiden, maar de precieze implicaties voor de economie, arbeidsmarkt en politieke onafhankelijkheid van Suriname blijven onderwerp van discussie, zowel binnen het land als in de internationale context.