De recente bilaterale spanningen tussen Guyana en Venezuela, waarbij schoten zouden zijn gelost aan de grens, baren ook Suriname zorgen. Bestuurskundige August Boldewijn wijst erop, dat het huidige conflict wortels heeft in de historische grensafbakening door buitenlandse machten, waarbij fouten zijn gemaakt, die tot heden doorwerken.
Volgens Boldewijn zijn de grensproblemen in de regio mede ontstaan doordat Europese functionarissen in de 19e eeuw, de werkelijkheid onvoldoende kenden. “Sommigen waren geen geologen, anderen verstonden de inheemse talen niet. Daardoor werden grenzen verkeerd vastgelegd. Tot op hedenkampen wij met de gevolgen van die fouten,” aldus de bestuurskundige.
Hij wijst erop, dat Suriname niet losstaat van de huidige escalatie tussen Guyana en Venezuela. “
Wij moeten beseffen, dat internationale spanningen in onze directe omgeving ons ook kunnen raken, bijvoorbeeld op het gebied van olie- en gastransport of regionale stabiliteit.”
Op de vraag hoe Suriname zich moet opstellen, benadrukt Boldewijn, dat diplomatie aan elk land is toevertrouwd, evenwel moet het land dat erop in wil gaan, goed geinformeerd zijn om overtuigend een standpunt weer te kunnen leggen. “Het verwijt dat Suriname te zwak opereert, horen we vaker.
Daarom is het belangrijk, dat de regering duidelijk en consistent haar standpunten inneemt, die gebaseerd moeten zijn op het internationaal recht,” aldus Boldewijn. Wat betreft de rol van de Caricom merkt Boldewijn op dat engelssprekende landen zich logischerwijs eerder achter Guyana scharen. “Dat is een realiteit die we moeten onderkennen. Toch blijft het voor Suriname van belang, de eigen positie zorgvuldig te bepalen, zonder de regionale stabiliteit in gevaar te brengen.”
Voor de toekomst schetst Boldewijn een scenario waarin Suriname zich neutraal, maar vastberaden moet opstellen. “Wij kunnen ons geen rol veroorloven die ons in een conflict meesleept. Het is van belang dat Suriname zich aan het internationale recht houdt en voor zichzelf diplomatiek alle ruimte benut. Alleen zo kunnen we onze nationale belangen veiligstellen en bijdragen aan vrede in de regio.”
De huidige grenskwestie vindt haar oorsprong in de arbitrage van 1899 in Londen, waar een internationale commissie de grens tussen Brits-Guiana en Venezuela vastlegde. De beslissing viel toen grotendeels in het voordeel van Guyana uit, nadat eerdere kaarten en rapporten onnauwkeurig waren gebleken. Critici stellen dat onvoldoende rekening werd gehouden met geografische en etnografische realiteit, waardoor de grenzen in de regio tot op heden onderwerp van geschil blijven.


