De ondervoorzitter van de NDP, Ramon Abrahams, is reeds behoorlijk uit de school geklapt over hoe het verder zou moeten met het bestuur van het land en dan voornamelijk wat voor handelingen er volgens hem moeten worden gepleegd om de financiële toestand binnen de staatshuishouding niet volledig uit de hand te doen lopen. Abrahams een ex-militair bij de Militaire Politie en exponent uit de zogeheten ‘’revo’’ die overigens niet gezien kan worden als specialist op financieel economisch gebied en zeker geen economist is, heeft zich naar het schijnt goed laten inlichten over de huidige penibele financiële situatie waarin Suriname zich nog steeds bevindt.
Het moet duidelijk zijn, dat de aantredende Simons-Rusland regering inmiddels wel een redelijk goed overzicht heeft gekregen van de huidige financiële positie van staat . De nieuwe regering moet nu wél weten wat haar te wachten staat en de onverbloemde cijfers die haar voorgeschoteld zijn, hebben de harde realiteit naar voren gebracht. Abrahams die ondervoorzitter van de NDP is heeft zeker nog heel wat in de melk te brokkelen en zijn mening moet niet als niet relevant binnen en buiten de partij worden gezien. De man heeft nog behoorlijk invloed binnen de partij als een van de onvervalste “Boutisten” waar zelfs mevrouw Simons, de huidige president, rekening mee zal moeten houden. Vooral als ze ervan uit blijft gaan, dat we het allemaal samen moeten doen. Abrahams is duidelijk geschrokken van de financiële positie van staat en nu van mening, dat een voortgang onder de paraplu van het Internationaal Monetair Fonds, IMF misschien niet eens zo gek is om het land uit de financiële misère te kunnen halen. Abrahams als niet econoom beseft nu heel goed, dat wederom tot geld lenen over te gaan met heel hoge rentes en een beroerde kredietwaardigheid, het bewandelen van een heilloze weg inhoudt. Ook moet Abrahams hebben ingezien, dat het niet goed is voor Suriname je teveel te verbinden aan een bepaald land als het gaat om de kredietverlening omdat je uiteindelijk niet meer zal zijn dan een vazal met een torenhoge schuld, waar je nooit uit zal geraken gezien je zeer beperkte eigen verdiencapaciteit. We kunnen het volk wel voorhouden dat ‘’wo kenki a systeem’’ maar dat wil niet zeggen dat je het voornemen kan realiseren, als je te zwak in de slappe was zit. Alle veranderingen kosten geld en dat is nu net waar Suriname in onvoldoende mate over beschikt. Veel beloven is gemakkelijk maar zaken realiseren zoals beloofd voor en tijdens de verkiezingen, is een heel andere aangelegenheid. De nieuwe regeerploeg zal uitermate voorzichtig moeten omspringen met de beschikbare middelen, want de praktijk heeft ook gedurende de regering Santokhi uitgewezen, dat uitgeven veel gemakkelijker gaat dan verdienen. Het is daarom helemaal niet zo gek ook te luisteren naar de ‘’visie’’ van Ramon Abrahams, want ook hij ziet de bui overduidelijk boven Suriname hangen.
