Onder nationaal en symbolisch vertoon, vond zondag de buitengewone openbare vergadering plaats van De Nationale Assemblee (DNA), waarin Jenny Geerlings-Simons unaniem werd gekozen tot eerste vrouwelijke president van de Republiek Suriname. Zij wordt bijgestaan door Gregory Rusland, partijvoorzitter van de NPS, die als vicepresident werd verkozen.

Niet minder dan 34 parlementsleden uit een breed samengestelde coalitie van zes partijen, droegen het koppel voor een ongebruikelijk vertoon van politieke eendracht, in de vaak verdeelde Surinaamse politiek. Even opmerkelijk was de samenwerking tussen de Nationale Democratische Partij (NDP) en de Nationale Partij Suriname (NPS), die samen dit politieke samengaan mogelijk maakten.

De vergadering werd geleid door de nieuwe voorzitter van DNA, Ashwin Adhin, zelf lid van de NDP. Zijn benoeming werd gezien als een volgende stap in de herpositionering van de partij binnen DNA.

Fractieleiders van vrijwel alle partijen kregen de gelegenheid om hun felicitaties over te brengen. A20-voorzitter Steven Reyme opende spiritueel, met een verwijzing naar Psalm 75:6: “Het verhogen komt niet van het oosten of van het westen, maar van God.” Volgens Reyme is het leiderschap van Simons en Rusland geen toeval, maar een goddelijke plaatsing met als doel, het volk te verheffen.

Ook Ronny Asabina van de BEP-fractie onderstreepte het religieuze karakter van het moment. In een beeldrijke toespraak noemde hij het proces een “God given” gebeurtenis en riep hij op tot correctie van de fouten, die in de afgelopen 50 jaar zijn gemaakt: “Wat we verkeerd deden, moeten we nalaten. Wat we hebben nagelaten, moeten we eindelijk doen.”

Met een kritische blik keek Bronto Somohardjo van Pertjajah Luhur naar de toekomst. Hij feliciteerde Simons en Rusland, maar waarschuwde dat het werk pas begint: “Historisch zijn is niet genoeg. De echte waarde van dit moment is hoe het koppel straks de geschiedenisboeken in gaat.”

De emotionele toespraak van ABOP-leider Ronnie Brunswijk, werd breed gewaardeerd. In een korte, maar krachtige bijdrage prees hij het doorzettingsvermogen van Jenny Simons, wier lange politieke loopbaan waaronder jaren als voorzitter van het parlement, nu wordt bekroond met het hoogste ambt van het land. “De toekomst is vrouwelijk en krachtig”, besloot hij.

Namens de NPS sprak Jerrel Pawiroredjo, ondervoorzitter van de Nationale Partij Suriname (NPS) tot ‘tante Jenny’ en ‘oom Gregory’: “De problemen van ons land zijn groot en talrijk. Uw volk rekent op u.”

Ook de grootste oppositiepartij, de VHP, toonde zich constructief. Fractieleider Chandrikapersad Santokhi onderstreepte het belang van de vreedzame machtsoverdracht. “De VHP kiest bewust voor een kritische en constructieve oppositie. Wij zullen waarderen waar het goed gaat en scherp zijn waar nodig.”

Vertrekkend president Santokhi hield aan het einde van de vergadering een toespraak. Hij haalde zowel de successen als de tekortkomingen van zijn regeerperiode aan. “Leiderschap is niet alleen het claimen van successen, maar ook het erkennen van tekortkomingen.”

Hij sprak over de zware stormen – van de internationale economische crisis tot Covid-19 – en benadrukte de veerkracht van het Surinaamse volk. “Mijn liefde voor Suriname kent geen ambtstermijn. Ik blijf dienaar van dit volk, straks als gewone burger. Met toewijding en eenheid kunnen wij Suriname sterker maken.”

Namens de NDP-fractie, die Simons heeft voortgebracht, werd de historische betekenis van het moment erkend. “Uw verkiezing is niet alleen een mijlpaal voor gendergelijkheid, maar ook een inspiratie voor generaties Surinamers”, aldus Santokhi. Hij sprak zijn vertrouwen uit in de nieuwe president en benadrukte dat de kansen die Suriname nu heeft, met name door de olie- en gassector, verzilverd moeten worden met leiderschap, transparantie en toewijding.

De verkiezing van Jenny Simons als eerste vrouwelijke president en Gregory Rusland als vicepresident, markeert een omslagpunt in de Surinaamse politieke geschiedenis. De pleidooien voor nationale eenheid, herstel van vertrouwen en goed bestuur, klonken eenstemmig uit de monden van zowel coalitie als oppositie.

In het jaar dat Suriname zijn 50 jaar staatkundige onafhankelijkheid viert, lijkt deze bestuurswisseling niet alleen symbolisch, maar ook programmatisch van gewicht. Of het werkelijk een nieuw tijdperk betekent, zal moeten blijken uit het beleid dat volgt.