SMERIG SPELLETJE?

Wordt er van overheidswege een zeer smerig spelletje met de algehele visserijsector gespeeld?  Deze vraag rijst steeds meer binnen de visserijsector en daarbuiten, gezien het feit dat de Chinese mega-hektrawlers nog steeds voor de monding van de Surinamerivier liggen, ofschoon minister Soerdjan van Landbouw, Veeteelt en Visserij, LVV, al voor twee van deze schepen heeft laten weten dat ze niet in aanmerking kunnen komen voor een visvergunning, omdat ze niet aan de thans geldende voorwaarden voldoen. De visserijsector, bestaande uit de Surinaamse Seafood Associatie, de Federetie van Surinaamse Agrariërs, het Visserscollectief, de National Fisherfolk Organization en de Suriname Industrial Fisheries Cooperative, maakt zich ernstige zorgen, omdat twee hek-trawlers na het weigeren van de vergunning door minister Soerdjan, gewoon buitengaats zijn blijven liggen en geen aanstalten maken om uit onze territoriale wateren of economische zone te vertrekken. Het vermoeden bestaat dan ook bij de voormelde sector, dat er door de belanghebbenden van deze Chinese boten, druk bij de regering Bouterse gelobbyd wordt om de schepen toch nog een vergunning te verlenen om in onze wateren te komen plunderen. Binnen de visserijsector bestaat thans zeker de indruk, dat de overheid in deze kwestie wederom niet de benodigde transparantie etaleert en dat daartegen maatregelen in het vooruitzicht worden gesteld. De visserijsector wil daarom binnen zeven dagen antwoord van de minister van LVV hoe het nu precies zit met deze hektrawlers. De sector wenst inzage te krijgen in alle keuringsrapporten van de betreffende zes trawlers. Ook wenst de sector precies te weten hoe het zit met de zogeheten toestemmingsbrieven die in 2016 door LVV zouden zijn verstrekt aan personen die in aanmerking wensten te komen voor een visvergunning. Waar de organisaties binnen de visserijsector vooral op gebrand is, betreft de inzage van de afwijzingsbeschikking van de vergunningsaanvraag van ROS National Fisheries N.V. om te mogen vissen in de Surinaamse wateren. ROS National Fisheries N.V. is de maatschappij die de vergunning bij LVV heeft aangevraagd voor de Chinese hektrawlers. Op 13 juli 2017 heeft de directeur van LVV een toestemmingsbrief, vermoedelijk totaal buiten de hem toebedeelde bevoegdheden, gegeven voor in totaal zestien visvergunningen. De visserijsector vraagt nu om intrekking van deze brief. De sector heeft inmiddels een advocaat in de arm genomen die desnoods via de groene tafel moet bewerkstelligen dat de hektrawlers dringend vertrekken uit onze wateren, de territoriale zee en de economische zone. Tot op heden zijn de boten echter niet vertrokken en ontstaat ook bij Keerpunt zeker de indruk dat er veel meer achter steekt en dat men bijvoorbeeld op het Kabinet van de President, precies weet hoe de vork in de steel zit en dat er verstrekkende afspraken zijn gemaakt met de Chinezen en ROS National Fisheries N.V. Deze zaak stinkt naar onze mening van alle kanten en daarom heeft de vorige minister Algoe van LVV, zijn handen niet willen branden aan deze kwestie en het ondertekenen van de gewraakte toestemmingsbrief aan zijn directeur overgelaten. Een andere mogelijkheid is dat er vanwege hooggeplaatsten bij LVV, voor de zoveelste keer enorme smeergelden zijn aangenomen om vervolgens de toestemmingsbrief op te maken en ondertekenen. Maar juist omdat het vrijwel zeker tot enorme tumult en protesten zou leiden, tekende Algoe bewust zelf niet.  De huidige bewindsman op LVV zit thans met de gebakken peren, want deze weet nu wel precies hoe de vork in de steel zit en wie er precies achter zitten. Men is dan ook de afgelopen weken muisstil binnen LVV gebleven en zelfs de regering mijdde elk commentaar. Ze kan echter niet achter de coulissen blijven schuilen in deze kwestie. Ze heeft twee mogelijkheden en die zijn: alle hektrawlers vergunning weigeren en ze sommeren onze wateren te verlaten. Met een dergelijke maatregel riskeert ze natuurlijk wel de kans dat de belanghebbenden naar de rechter stappen om hem een oordeel in deze zaak te vragen. Een andere mogelijkheid is wederom aan gelegenheidswetgeving te doen en zo in het nadeel van de algehele visserijsector te handelen en de visbestanden binnen onze Surinaamse wateren, de territoriale zee en de economische zone, onherstelbare schade toe te brengen. Als de overheid voor de laatste optie kiest, zullen de protesten in deze samenleving zeker niet uitblijven. Mocht ze de hek-trawlers toch toestemming verlenen, dan is wederom het bewijs geleverd, dat deze regering niet aan het belang van land en volk denkt en werkt, maar wederom door de knieën is gegaan voor de belangen van een vreemde mogendheid. Hier zal dan zeker op geen enkele wijze meer sprake zijn van een win-winsituatie voor twee landen die vriendschapsbanden onderhouden, maar slechts groot verlies voor Suriname. Om je als Surinamers zulks te realiseren, hoef je echt geen mind-shift te ondergaan.