ZORGSECTOR EEN REËEL KRUITVAT

We schreven al vele malen in deze krant dat deze regering tot aan de verkiezingen van 2020, het op haar buik mag schrijven dat ze voortdurend met werkneerleggingen in verschillende sectoren geconfronteerd zal worden, omdat ze niet tijdig overgaat tot het voldoen van haar financiële verplichtingen aan tal van instanties die van overheidssubsidies afhankelijk zijn of zijn gemaakt. Om de tarieven tegen beter weten in zo lang mogelijk laag te houden en zo het populisme in stand te houden, worden zeer belangrijke sectoren in het land kort gehouden en in de grootste financiële problemen gebracht. Zo weten wij al jaren dat er binnen de gezondheidszorg ernstig fouten zijn gemaakt tijdens de regering Bouterse I, toen men met het ‘’lumineuze idee’’ kwam om een sociaal zekerheidsstelsel door te voeren waarin waren opgenomen een pensioenstelsel, een minimumuurloon, en een basiszorgverzekering. Op het pensioenstelsel en het minimumuurloon komen we nog nader terug. Zonder goed te weten of de overheid financieel wel bij machte was of zou zijn het social zekerheidsstelsel succesvol door te voeren, stak men van wal met tal van probeersels. En het is nu wel goed te merken dat het met de basiszorgverzekering geheel de verkeerde kant opgaat, omdat de overheid niet in staat is haar deel in deze verzekering op de vereiste momenten in te leveren. De basiszorgverzekering is namelijk inherent aan de algehele gezondheidszorg, maar is zo kostbaar dat de overheid de bijbehorende kosten niet kan bijbenen. Dat er binnen de gezondheidszorg grote problemen zouden komen, konden wij wel bevroeden, maar de overheid wenste en wenst nog steeds niet toe te geven dat het een grote mislukking is geworden. De assurantiemaatschappijen die verplicht zijn de basiszorgverzekering binnen hun pakket aan zorgverzekeringen op te nemen, hebben thans al meegedeeld dat ze alle ziektekostenpakketten overboord zullen zetten als de overheid niet toestaat tot premieverhoging voor de basiszorgverzekering. Er wordt namelijk groot verlies geleden als het gaat om de laatsgenoemde verkezering en geen enkele assuradeur wenst de overheid te blijven sponsoren en financieel schade te blijven lijden. Mensen met een basiszorgverkering en dat is de grootste groep verzekerden binnen de ziekenzorg, verkeren hierdoor in steeds groter gevaar. De overheid heeft geen keus, wil ze de gehele zorg niet doen instorten, dan in de komende maanden een verhoging van de premies voor de basiszorgverzekering te accepteren. Je kan niet als overheid devaluaties van je nationale munt doorvoeren en verwachten van welke instantie dan ook, dat ze voor achterhaalde prijzen en premies zal blijven werken. En juist dat probeert de regering Bouterse uit puur populistische overwegingen zo lang mogelijk in stand te houden en hierdoor laat ze derden opzettelijk verlies lijden. En zo lijden de meeste ziekenhuizen al zeker vanaf 2015 groot verlies, omdat ze te maken hebben met een regering die tarieven tegen beter weten in laag wenst te blijven houden. Al enkele jaren mogen de ziekenhuizen hun ligdagtarieven, ofschoon de exploitatiekosten door de devaluaties van de SRD ten opzichte van de vreemde harde valuta enorm zijn toegenomen, niet aanpassen. Ziekenhuizen zijn daarom in de grootste financiële problemen geraakt en leunen tegen een faillissement aan. De tekorten zijn zo enorm, dat het personeel zonder de betaling van subsidies door de overheid niet langer betaald kon worden. De afgelopen week was het dan ook welletjes voor het personeel van het Sint Vincentius ziekenhuis, dat legde het werk massaal neer. Er werd aan geen enkele afdeling dispensatie verleend. Vankantiegelden en een toelage kon het ziekenhuis niet eens opbrengen, omdat de regering voor de zoveelste keer in gebreke was gebleven bij het overmaken van de subsidies. Vanwege de hevige kritiek die door de werkneerlegging ontstond en de schande daarover uitgesproken door velen, kon de regering plotsklaps wel 2 miljoen SRD storten op de rekening van het voormelde ziekenhuis. Het personeel hervatte na ontvangst van hun vakantiegeld en de toelage, het werk. Opmerkelijk bij deze staking was, dat de voorzitter van de personeelsbond in het ziekenhuis, de mensen herhaaldelijk opriep het werk te hervatten. Hier werd geen gehoor aan gegeven tot het moment dat de betalingen vanwege de overheid waren geschied. Het gedrag van de bondsvoorzitter kwam wel vreemd over bij veel leden. De man zou vanwege zijn politieke affiliaties er baat bij hebben gehad dat de staking werd afgeblazen. Volgens onze bron zijn er meer van de zogenaamde vakbondsleiders die bij stakingen hun politieke kleur bloot geven en het belang van de leden te grabbel willen gooien. Dat was naar verluidt hier zeker het geval. Het zal Keerpunt dan ook niet bevreemden als deze voorzitter door de leden wordt afgezet, want hij heeft hun belangen zeker niet in voldoende mate gediend, vinden velen binnen de vakorganisatie. Om terug te komen op de basiszorgverzekering, kan gerust gesteld worden dat mensen die over een dergelijke verzekering beschikken, binnen de zorg steeds meer en vaker in de verdrukking komen, omdat deze groep zeker niet op een goed verzorgde behandeling kan rekenen. Onze redactie heeft voldoende informatie om aan te tonen dat patiënten met een dergelijke verzekering, met de nek worden aangekeken door met name medisch specialisten en bij chirurgische ingrepen geen voorkeur genieten. Er zijn bij Keerpunt zelfs gevallen bekend waarbij familieleden zwaar financieel moeten inkomen, anders wordt er doodgewoon niet operatief ingegrepen. Ook chirurgen zijn de wanbetalingen van de overheid voor diensten bewezen aan basiszorgverzekerden spuugzat. De regering Bouterse kan dan wel uit populistische overwegingen hebben getracht de minder draagkrachtigen blij te maken met een basiszorgverzekering, maar heeft daar absoluut in gefaald. De medische zorg voor deze mensen is thans verre van toereikend geworden en juist de ‘kleine man’ kan met een dergelijke verzekering zeker niet rekenen op een goede medische behandeling. Het bemachtigen van medicamenten voor deze groep is al geruime tijd zeer problematisch en ook moeten patiënten met een basiszorgverkering maar al te vaak aanhoren dat de geneesmiddelen niet zullen worden verstrekt, mits er gelijk cash wordt betaald, omdat vooral de overheid haar rekeningen aan de apotheken niet of veel te laat voldoet. Ook bij de particuliere radiologische klinieken zijn er problemen en moeten patiënten met een zorgverzekering thans bijbetalen als er een echo, rὅntgenfoto of MRI-scan gemaakt dient te worden. Deze klinieken hebben volledig ten rechte hun tarieven aangepast, omdat ze na de opeenvolgende devaluaties van onze SRD, niet meer met achterhaalde tarieven kunnen werken. Dus ook mensen met een basiszorgverzekering van het Staatsziekenfonds of de assuradeuren aangesloten bij de Survam, moeten een aanmerkelijk bedrag bijbetalen om gebruik te kunnen maken van de radiologische klinieken. Het voorgaande illustreert maar een heel klein deel van de problemen die tijdens het bewind van Bouterse binnen de gezondheidszorg zijn ontstaan. Er zijn tal van schrijnende voorbeelden binnen deze falende zorg te beschrijven en de zaak wordt met de dag erger. De staking binnen het Sint Vincentius Ziekenhuis is een voorbode van nog meer problemen die op komst zijn. We leven voor wat betreft de gezondheidszorg op een kruitvat en indien de regering Bouterse niet bij machte is of blijft werkbare oplossingen te creëren, zal een instorting zeker niet te vermijden zijn.