BRAIN DRAIN IS ONVERMIJDELIJK

Het is overal bekend, dat onze economie in zwaar weer verkeert en dat het overgrote deel van de bevolking met het maandelijkse inkomen nog nauwelijks of helemaal niet uit de voeten kan. Dit is allemaal veroorzaakt door het wanbeleid van de huidige regering, die al 8 jaar het land op zeer stuntelige wijze bestuurt. Het gevolg hiervan is kennisvlucht, vaak ook aangeduid als brain drain . Dit is een fenomeen, waarbij hoogopgeleide personen een land verlaten om elders een baan te zoeken. Dit kan voor een korte periode geschieden, maar ook een ander langdurig vertrek inhouden. Suriname heeft in de afgelopen decennia vaker te maken gehad met het verschijnsel brain drain. Deze capabele en goed opgeleide landgenoten achtten het na ampele overweging raadzamer, hun geboorteland de rug toe te keren, omdat ontwikkelingen op economisch en het politieke vlak er niet op duidden dat het spoedig beter zou gaan. Over de gehele wereld verlaten mensen hun geboorteland om zich elders te vestigen voor onder meer werk en of studie. De oorzaken van een dergelijk vertrek zullen wellicht per individu verschillen, maar de motivatie is meestal dezelfde: de drang naar meer, iets beters en het verlangen naar iets anders. Brain drain kan gezien worden als een ware ramp voor een land wanneer er zoveel potentie tot ontwikkeling bestaat, maar er niet voldoende kennis meer aanwezig is om die ontwikkeling tot stand te brengen. Helaas ondervindt Suriname weer last van het fenomeen brain drain, want onze macro-economie is voor de derde keer onder het beheer en bestuur van ‘revo’ exponenten die enorme schade hebben aangericht aan het totaal financiële systeem. Het gevolg van dit financiële wanbeleid is, dat onze nationale munt ten opzichte van harde buitenlandse valuta, wederom ernstig in waarde is aangetast en de inflatie onze koopkracht ongekend heeft gereduceerd. Het is daarom weer deja vu, wanneer we het vernietigend financieel –economisch en monetair beleid van de periodes 1980 en 1987 en 1996 en 2000 vergelijken met dat van nu. Tijdens de coup-periode van Bouterse, het kabinet Wijdenbosch en momenteel onder het bewind van de NDP-regering Bouterse I en II, kan er een duidelijke neerwaartse spiraal worden geconstateerd. In al deze tijdsbestekken is het zo geweest, dat intellectuelen waaronder onderwijzers en krachten uit de gezondheidszorg hun heil in een ander land hebben gezocht. Deze intellectuelen besloten elders hun geluk te zoeken in het belang van hun familie en een betere toekomst. En wanneer het momenteel bekend is, dat vooral in de verpleging en het onderwijs in Nederland er duizenden vacatures zijn en de mogelijkheid wordt geboden aan met name Surinamers daarheen te gaan en huisvesting en verblijfsvergunningen aangeboden te krijgen, dan is het niet moeilijk te begrijpen, wat ons binnen de beide sectoren te wachten staat. Mensen zullen wederom verdwijnen, omdat onze beleidsmakers deze personen geen goed toekomstperspectief kunnen bieden. Want brandjes blussen, zoals bij het Sint Vincentius Ziekenhuis, SVZ de afgelopen week, is geen lange termijn oplossing. Het bedrag van SRD 2 miljoen, dat de overheid heeft overgemaakt voor het Sint Vintcentius Ziekenhuis, zal nu voldoende zijn om vakantiegeld te betalen, dat het overige personeel moet ontvangen, maar zal onvoldoende zijn om de kledingtoelage te bekostigen. Ook is dit bedrag niet toereikend om alle werknemers hun overuren te betalen. Daarnaast kan het ziekenhuis niet elke maand voldoen aan de toegezegde SRD 200, – overbruggingstoelage. Hoe wil de regering overigens, dat onze ziekenhuizen adequaat worden bemand, als het personeel niet naar behoren kan worden gecompenseerd? Elk weldenkende persoon begrijpt, dat brain drain in de huidige situatie onvermijdelijk is.