Communicatie belangrijk bij beleid kinderbescherming

Het kinderfonds van de Verenigde Naties (Unicef) en het ministerie van Sociale Zaken, zijn gisteren gestart met een tweedaagse workshop om na te gaan hoe de onderlinge communicatie verbeterd kan worden zodat informatie over geweld tegen kinderen, efficiënter verwerkt kan worden waardoor de kinderen beter opgevangen en begeleid kunnen worden. Het belangrijkste blijft geweld tegen kinderen te voorkomen. Waarnemend directeur Sociale Zaken, Angela Salmo, gaf bij de opening aan dat diverse vormen van geweld worden toegepast op kinderen. Bij geweld tegen kinderen moet niet maar één groep zich bekommeren om de kinderen. “Het kinderbeleid is een cross cutting beleid. Niet altijd is het ministerie nauw betrokken bij de ontwikkeling van het kind, maar in het beleid komen kind aspecten voor”, zegt Salmo. In de workshop participeren daarom niet alleen de ministeries van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en Justitie en Politie, maar ook niet-gouvernementele organisaties, zoals Rumas, Stibula en de Stichting Pleeggezinnencentrale Surina-me. Salmo legt uit dat de Surinaamse cultuur verschilt met die van het buitenland. “De Surinaamse cultuur kent wel de corrigerende tik, maar die moet het liefst vermeden worden. We moeten leren om te communiceren met kinderen.” Veel kinderen gaan gebukt onder de situatie, terwijl anderen eroverheen groeien. Salmo rekent op openheid met betrekking tot wat er gebeurt in de praktijk. “Informatie delen is belangrijk, maar ook hoe er wordt omgegaan met data. Hierdoor kunnen we de situatie van kinderen verbeteren in het land. Kinderen zijn sieraden en sieraden maak je niet kapot”, stelt Salmo. Paolo Marchi, vertegenwoordiger Unicef in Suri-name, zegt dat bepaalde factoren niet be-vorderend werken bij de realisering van kinderrechten. Volgens hem zijn deze ge-relateerd aan sociale gedragingen, sociale normen, culturele en persoonlijke geloofsovertuigingen. Met de workshop wil Unicef helpen om capaciteit en strategie te ontwikkelen voor de ministeries, zodat die weten hoe in te spelen op deze normen en overtuigingen, die een blokkade kunnen vormen voor de realisatie van kinderrechten in Suriname. Marchi zegt dat het niet de bedoeling is om de gebruikelijke normen te elimineren, maar om ze te ontwikkelen tot positieve normen. “Suriname heeft een hoge graad van gevallen van geweld tegen en misbruik van kinderen. Unicef gelooft dat naast wetgeving en beleid, capaciteitsontwikkeling belangrijk is om de zienswijze te veranderen”, aldus Marchi.

door Priscilla Kia