LETHARGIE IS FNUIKEND

Lethargie of doffe onverschilligheid, is naar de mening van Keerpunt, iets waar velen in dit land thans aan lijden. Onverschilligheid heeft bezit genomen van velen, ofschoon het heel slecht gaat in het land en heel veel mensen het nog maar nauwelijks kunnen redden met hun maandelijkse verdiensten, is men nog niet geneigd in opstand te komen tegen het regeerbeleid dat aan alle kanten tekort schiet. Het vorige jaar en wel in de maand april en mei, werden er straatprotesten op touw gezet door onder andere vakbonden en andere maatschappelijke groeperingen. De protestacties brachten veel mensen op de been. De regering die bang was voor het steeds verder aanzwellen van het aantal demonstranten, kwam met beperkende maatregelen en belette de protesterenden de toegang tot bepaalde delen van de stad. Ook greep men gewelddadig in tegen leiders van de acties. Na deze acties vanwege de overheid, nam het protest af en de angst toe. Velen zijn de mensenrechtenschendingen onder het regiem van dezelfde Bouterse uit de jaren tachtig nog niet vergeten en willen dan uit eigen lijfsbehoud niet deelnemen aan straatacties. Weer anderen beseffen, dat tussen de demonstranten er tal van spionnen van het huidige regiem zitten die naderhand tot vergelding kunnen overgaan. Volgens een vooraanstaand leider uit de vakbeweging, pienaart men nog niet voldoende en is de onverschilligheid tegenover het wanbeleid van dit kabinet nog niet genoeg verdwenen, in dat geval zou men bereid zijn fel verzet te plegen. Dat het volgens deze vakbondsleider niet zo door kan gaan, staat voor hem en zijn vakorganisatie als een paal boven water. Binnen de vakbeweging neemt het ongeduld bij de leden die steeds verder in de verdrukking komen, gestadig toe en wenst men een spoedige verandering in het land. De zorg over de aangekondigde Belasting op de Toegevoegde Waarde, BTW, van goederen en diensten, mag niet onderschat worden, omdat deze nieuwe fiscale heffing het volk nog verder zal verarmen. Het is volgens de actievoerders niet meer mogelijk langer te wachten op verbetering en daarom is The New Generation begonnen met nieuwe straatacties om dit kabinet tot aftreden te dwingen. Het besef leeft echter wel dat de onverschilligheid die tot nog toe heeft geleefd bij de samenleving, overboord moet worden gegooid wil men verandering afdwingen. De acties worden volgens de leiders voortgezet tot het kabinet begrijpt dat er daadwerkelijk verandering dient op te treden. Zonder wijziging van het beleid zal de armoede en de ellende in dit land alleen maar verder toenemen.